وبلاگ سفیر تاریخ

تاریخ سفیریست که دوبار عبرت های گذشته را به ما گوشزد می کند

تاریخ سفیریست که دوبار عبرت های گذشته را به ما گوشزد می کند

وبلاگ سفیر تاریخ تاریخ سفیریست که دوبار عبرت های گذشته را به ما گوشزد می کند

مردم هم از بعضی بداخلاقی های نمایندگان گله مندند آقای رئیس

با توجه به پایان دوره مجلس دهم، روزهای آخر مسئولیت ها در ایران معمولا روز گلایه ها و حرف های نگفته است، جمله ای از ریاست مجلس سرتیتر اکثر خبرهای دیروز شد، علی لاریجانی از بداخلاقی هایی که نسبت به مجلس دهم شد گلایه کرد و خاطرنشان کردند که مجلس دهم، مجلس مظلومی بود.

باید خاطر نشان کنم که بسیاری از توده های مردم هم از بداخلاقی های برخی نمایندگی گلایه مندند، کاش ریاست مجلس این نقایص را هم یادآور می شد و به عنوان ریاست مجموعه ای که در کشور در راس امور است از مردم عذر خواهی می کرد تا اینکه در نقش یک مدعی مظلوم ظاهر شود.

مردم فراموش نکردند بد اخلاقی هایی از جمله:

-     بی نظمی ها در صحن مجلس

-     غیبت های مکرر برخی نماینده ها

-     به خواب رفتن برخی نمایندگان

-     صحبت های و اظهار نظرهای خارج از حیطه مسئولیت نمایندگان

-     سلفی حقارت

-     فشارهای اقتصادی که برخی جوانب آن بخاطر عدم نظارت مجلس شکل گرفت

-     تلاش برخی نمایندگان برای تلطیف چهره برخی فتنه گران و رفع حصر

-     تصویب برخی لوایح همچون 2030 و aftf

-     و.... بخشی از بد اخلاقی هایی بود که نمایندگان مرتکب شدند .

امیدواریم مجلس یازدهم بتواند در جایگاه یک نهاد در راس امور به وظایف خود عمل نماید.

انتهای پیام/

 




طبقه بندی: تاریخ ایران معاصر، متفرقه،
برچسب ها: رئیس، لاریجانی، مجلس، گلایه، نماینده، اخلاق،

تاریخ : پنجشنبه 1 خرداد 1399 | 11:32 ق.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات
یکی از مظاهر افول آمریکا، بی اعتبار شدن ارزش‌های آمریکایی و غربی بویژه افول لیبرال دموکراسی است.رهبر معظم انقلاب در سخنرانی خود به مناسبت تسخیر لانه جاسوسی و روز دانش آموز در آبان 1397 فرمودند:«نه‌ فقط اقتدار معنوی و قدرت نرم خود آمریکا رو به افول است بلکه حتّی لیبرال‌دموکراسی را هم که پایه‌ی اساسی تمدّن غرب است، اینها بی‌آبرو کردند، دارند بی‌آبرو می‌کنند. چندین سال قبل از این یک جامعه‌شناس مطرح دنیا گفت وضعیّت کنونی آمریکا منتها الیه تکامل تاریخی بشر است و بشر دیگر از این بالاتر نمی‌تواند برود. همان آدم امروز حرفش را پس گرفته، می‌گوید «نه» و آرزو می‌کند چیزهای دیگری را. حالا صریحاً ممکن است نگوید من اشتباه کردم امّا حرفهای دیگری را دارد می‌زند، درست نقطه‌ مقابل آن حرفی که آن روز زده بود. خب این وضع آمریکا است.» ­
فرانسیس فوکویاما یکی از نظریه پرداران مشهور آمریکایی که با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی پیروزی نهایی لیبرال دموکراسی و پایان تاریخ را اعلام کرد، در اکتبر 2018 در مصاحبه ای با بی بی سی از افول لیبرال دموکراسی پرده برداشت و تاکید کرد، جنبش‌های هویتگرا که نتایج آن در پیروزی دونالد ترامپ در آمریکا و بریگزیت در انگلیس خود را نشان داد، لیبرال دموکراسی در جهان را با تهدید جدی مواجه کرده است. افول لیبرال دموکراسی به اندازه ای در غرب مشهود است که توماس شوئنبوم (Thomas J. Schoenbaum) در نشریه مشهور سیاتل تایمز در مقاله ای با عنوان نظم جدید بین الملل آنتی تز لیبرال دموکراسی است، برای آن مرثیه نگاری کرد.

سابقه لیبرال دموکراسی
لیبرال دموکراسی که برخی آن را دموکراسی غربی هم می‌خوانند، یک ایدئولوژی و شکلی از حکمرانی است که دولت‌ها کشورها را براساس ارزش‌ها و اصول لیبرالیسم کلاسیک اداره می‌کنند. شاخصه‌های لیبرال دموکراسی عبارتند از برگزاری انتخابات، احزاب سیاسی چند گانه، استقلال قوای قضایی، مجریه و مقننه، حاکمیت قانون، اقتصاد بازار و مالکیت خصوصی. اما همه این‌ها روکش بود و زیربنای لیبرال دموکراسی حفظ منافع یک درصد از جمعیت جهان بود.
برخی ریشه‌های لیبرال دموکراسی و نام آن را به دوره روشنگری در اروپای قرن هجدهم منتسب می‌دانند؛ اما این اصطلاح بعد از جنگ اول جهانی در ادبیات سیاسی وارد شد. در سال 1918، وودرو ویلسون، رئیس جمهوری وقت آمریکا درصدد احیای لیبرال دموکراسی، یک نظام سیاسی متولد شده در عصر روشنگری در اروپا برآمد و در بسیاری از سخنرانی‌ها، دکترین و حتی محافل عمومی و خصوصی نیز به کرات از این واژه استفاده کرد. ویلسون معتقد بود، این نظام می‌تواند نقش مهمی در آزادی و مساوات داشته باشد. از نظر او سیاست، نیازمند مصالحه است و قدرت سیاسی متمرکز جایز نیست. ویلسون در دکترین خود، موسوم به اصول چهارده ماده ای ویلسون، تاکید کرد،‌ دیپلماسی بین ملت‌ها باید شفاف باشد. موانع تجاری باید محدود شود و اخلاق و قانون در روابط میان دولت و ملت حاکم شود. وی همچنین تاکید کرد برای حفظ صلح بین المللی لازم است کشورها به سمت امنیت دسته جمعی حرکت کنند.

این شعارهای زیبای ویلسون، همان زمان در کنگره آمریکا رد شد، اما طرفداران این ایده‌ها در نهایت بعد از جنگ جهانی دوم، توانستند با تشکیل سازمان ملل، ایده‌های ویلسون را به ظاهر اجرا کنند. اما بسیاری از تحلیلگران معتقدند، سازمان ملل روبنایی برای تحکیم قدرت آمریکا در سراسر جهان با شعارهای جذاب همگرایی و همکاری بود. حق وتو در سازمان ملل، اولین نشانه افول یکی از مصادیق لیبرال دموکراسی یعنی مساوات و برابری بود.

مصادیق افول لیبرال دموکراسی
بسیاری از محافل سیاسی، علمی و رسانه ای خواه طرفدار لیبرال دموکراسی یا مخالفان آن درباره مصادیق افول لیبرال دموکراسی دارای اشتراک نظرهایی هستند که برخی از آنها در ذیل آورده می شود:
ناکامی در رهبری سیاسی آمریکا بر جهان: این مسئله با پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری و شعارهایی نظیر اول آمریکا، برتری دادن هویت آمریکایی و تمرکز بر روی منافع واشنگتن به جای منافع جهانی،‌عملا نقش رهبری سیاسی آمریکا بر جهان را در هاله ای از ابهام فرو برده است. آمریکا در وضعیت فعلی در شرایطی به سر می‌برد که نه تنها بر جهان که رهبری این کشور بر پنجاه ایالت آمریکا زیر سئوال رفته است. درگیری‌های حزبی میان دموکرات‌ها و جمهوری خواهان عملا منجر به بروز یک جامعه دو قطبی غیر قابل مصالحه شده است. تقریبا از دهه 1990 در آمریکا مصالحه میان دو حزب غیرممکن بوده است. و در حال حاضر هیچ پادمانی برای منافع ملی آمریکا به عنوان یک اصل وجود ندارد و تقریبا سیاست دو حزبی در این کشور به طور کامل مرده است و آنچه که هم دیده نمی شود، تنها نسخه نمایشی از آن است.

ظهور روسیه به عنوان قدرت بزرگ: در حالی که آمریکا یک دهه بر طبل فروپاشی شوروی می‌کوبید از میان ویرانه‌های شوروی فردی نظیر ولادیمیر پوتین ظاهر شد که همه انگاره‌ها و ارزش‌های آمریکایی و ابرقدرتی آن را در حال حاضر به چالش کشیده است. ضعف آمریکایی‌ها در مقابل روسیه تا آنجا پیش رفت که حتی خودشان اعتراف می‌کنند روسیه در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا دخالت کرده است و کمیته‌های متعدد برای بررسی ابعاد آن تشکیل نمی دهند، در حالی که همین اعتراف نشان دهنده اوج کاهش قدرت آمریکا در مقابل دیگر کشورهای جهان است.
حادثه 11 سپتامبر در نیویورک،‌ خروج آمریکا از توافقنامه‌ها و معاهدات بین المللی، بدرفتاری نظام حاکمه در آمریکا با رسانه‌ها، ورود اخبار جعلی در تصمیم سازی‌های جهانی و تدابیر حمایتگرایانه آمریکا از دیگر مصادیق افول لیبرال دموکراسی در جهان است.

ویژگی‌های نظم جدید بین الملل
به اعتقاد بسیاری از ناظران، با افول لیبرال دموکراسی به تدریج نظم جدید بین الملل حاکم می‌شود که پیش برنده آن همان پرچمداران لیبرال دموکراسی بودند. در ذیل به برخی از ویژگی‌های نظم جدید بین المللی پرداخته می‌شود:
• هر ملتی باید به فکر خودش باشد و آزاد است از نفوذ اقتصادی، نظامی و سیاسی خود، توافقنامه‌هایی متناسب با منافع کشور خودش منعقد کند.
• اتحادها و ائتلاف‌ها دست و پاگیر و محدودکننده هستند.
• دولت‌های قدرتمند و مسلط باید حوزه نفوذ داشته باشند.
• تجارت بد است مگر اینکه توازن تجاری به نفع آنها باشد.
• حمایت گرایی اقتصادی برای ایجاد شغل در هر کشوری ضروری است.
• مهاجرت و ورود به کشورهای دیگر باید با دقت و به شدت تحت نظارت و کنترل باشد.
• معیارهای اخلاقی و قانونی را نمی توان در روابط بین الملل به کار برد. نظم بین المللی مبتنی بر اعمال قانون بر رفتار دولت‌ها نیز دیگر به کار نمی آید.
• هر کشوری در تعریف معیارهای حقوق بشری خودش براساس فرهنگ و ارزش‌هایش آزاد است و هیچ دولتی نمی تواند به نقض حقوق بشر در کشور دیگری اعتراض کند.

پژوهش خبری // تهمینه بختیاری

منبع: https://basirat.ir/fa/news/313483/%D8%A7%D9%81%D9%88%D9%84-%D9%84%DB%8C%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%84-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C



طبقه بندی: تاریخ تحلیلی،

تاریخ : یکشنبه 7 اردیبهشت 1399 | 09:49 ق.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات
گزارش/

نخلداری شغل آبا و اجدادی هرمزگانی ها/خرمای مرداسنگ رودان، پای ثابت سفره کشورهای اروپایی

آبا و اجداد هرمزگانی ها همه نخل کار بودند و هیچ درختی مثل خرما در برابر آسیب ها و بیماری ها استقامت داشته باشد با توجه به آزمایشات مختلف بر روی نوع خرمای این منطقه از نظر سموم و بیماری بعنوان خرمای ارگانیک شناخته شده است و هیچ گونه امراضی ندارد.

نخلداری شغل آبا و اجدادی هرمزگانی ها/خرمای مرداسنگ رودان، پای ثابت سفره کشورهای اروپایی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛خرما دارای خواص بسیار زیادی است که در قرآن و دیگر کتاب های مقدس نیز به خواص این میوه شفابخش اشاره ویژه شده است و از آن بعنوان میوه های بهشتی نامبرده می شود.

استفاده از این میوه در ماه مبارک رمضان به دلیل ارزش غذایی آن توصیه شده است، این میوه، قند کاهش یافته در دوران روزه داری را جبران میکند، به علت دارا بودن فیبر و خاصیت ملین بودن آن، سیستم گوارشی را که به دلیل روزه داری بی تحرک شده، به تحرک وا می دارد.

تولید ۴۴ نوع خرما از نخیلات هرمزگان 

غلامرضا انباز کشاورز رودانی و کارآفرین بخش مرکبات و نخیلات هرمزگان در گفتگو با هرمز اظهار کرد:۴۴ نوع خرما در استان هرمزگان تولید می شود که چهار رقم پیارم، کریته، مضافتی و مرداسنگ برند صادارتی دارد که بغیر از بازار داخل کشور به دیگر کشورها صادر می شود.

وی افزود: خرمای گوردیال که بعنوان نوع مرغوب منطقه رودان برای شیره گیری استفاده می شود و نوع جدید وارداتی از کشور مراکش به خرماها اضافه شده که از سال ۸۹ توسط کشاورزان کاشته شد و امسال ثمر آن بدست آمده که در نوع خودش باکیفیت است و قیمت آن در بازار کیلویی ۸۰هزار تومان بالاتر از خرمای پیارم در بازار به فروش می رسد.

عضو شورای بخش رودخانه هرمزگان ادامه داد: سالانه بیش از ۵۰هزارتن خرمای مرغوب از کشاورزان خریداری و بسته بندی می کنیم و بغیر از بازار داخلی به کشورهایی نظیر پاکستان، روسیه، افغانستان، عمان ، قطر، مراکش و اسپانیا صادر می شود.

انباز اضافه کرد: بیش از ۵۰۰ تن خرما فقط از صدهکتار زمین زیرکشت خودم برداشت می شود که از نوع کریته در ماه مبارک رمضان باتوجه به سفارشات دریافتی از مشتریان بسته بندی شده و ارسال می شود.

 

خرمای مرداسنگ رودان، پای ثابت سفره کشورهای اروپایی

کارآفرین نمونه هرمزگان تصریح کرد: خرمای مُرداسنگ رودان در کشورهای اروپایی مشتری زیادی دارد و با توجه مطرح شده خرما بعنوان یک سبد غذایی کامل در جهان، تقاضا برای این میوه با ارزش روبه افزایش است و سالانه سفارشات زیادی از کشورهای مختلف داریم.

وی همچنین گفت: اجداد ما در این منطقه همه نخل کار بودند فکر نکنم هیچ درختی مثل خرما در برابر آسیب ها و بیماری ها استقامت داشته باشد با توجه به آزمایشات مختلف بر روی نوع خرمای این منطقه از نظر سموم و بیماری و عدم استفاده از کود شیمیایی در تولید، خرمای شهرستان رودان بعنوان خرمای ارگانیک شناخته شده است و هیچ گونه امراضی ندارد.

انباز با اشاره به تاثیر تحریم ها بر عرصه صادارت خرما افزود: تاثیر آنچنایی بر فروش و عرضه آن در کشورهای دیگر ندارد ولی درحال حاضر فروش خرما، تحت تاثیر شیوع بیماری کرونا قرار گرفته است.

شورای بخش رودخانه هرمزگان با بیان اینکه نسبت به ظرفیت منطقه تولید خرما در شهرستان کم است افزود: لازم است جهادکشاورزی با ارائه الگوی کشت به کشاورزان، آن ها را تشویق به کاشت درخت خرما و تولید آن کنند و همه به درخت لیمو رجوع نکنند.

صادرات خرما رودان به سایر استان ها و کشورها 

وی خاطرنشان کرد:سازمان جهاد کشاورزی به نخیلات توجه آنچنانی ندارد در صورتیکه درآمدزایی خرما از دیگر محصولات بیشتر است در حال حاضر سفارش برای خرید زیاد است ولی تولید این میوه باارزش کم است.

مهندس قاسمی مدیر صنعت و معدن و تجارت رودان هم در گفتگو با هرمز اظهار کرد: بدلیل اینکه اکثرا مردم این منطقه درخت خرما دارند و برای این ایام خرما برای خودشان ذخیره می کنند مصرف داخلی شهر رودان آنچنان نداریم منتها براساس سفارشات از دیگر شهرها واستان روزانه ارسال می شود.

وی افزود: در حال حاضر نزدیک به یکهزارو ۷۰ تن از انواع خرمای مضافتی، کریته،خنزیزی در سردخانه های شهرستان ذخیره داریم که خرمای کریته  کیلویی ۱۲هزار تومان درب سردخانه به فروش می رسد.

انتهای پیام/پ

منبع: http://www.hormoz.ir/%d9%86%d8%ae%d9%84%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%b4%d8%ba%d9%84-%d8%a2%d8%a8%d8%a7-%d9%88-%d8%a7%d8%ac%d8%af%d8%a7%d8%af%db%8c-%d9%87%d8%b1%d9%85%d8%b2%da%af%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%87%d8%a7-%d8%ae%d8%b1/




طبقه بندی: متفرقه، جاذبه های طبیعی و گردشگری (سفر)،

تاریخ : یکشنبه 7 اردیبهشت 1399 | 09:40 ق.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات
فیلم| حال ناخوش قلعه تاریخی «جهان‌آباد» بارندگی‌ها و سیلاب‌های سال‌های اخیر آسیب جدی به بدنه قلعه تاریخی «جهان‌آباد» در روستایی در جنوب سرخه وارد آورده؛ اما در داخل قلعه، اتفاقات دیگری افتاده که به آسیب‌های طبیعی مربوط نیست. از نقطه ورود به قلعه، شاهد حفاری‌های غیرمجاز متعددی خواهید بود و جای‌جای قلعه برای یافتن اشیای قیمتی حفاری شده است.

لینک: http://fna.ir/ex22lz

منبع: https://www.farsnews.ir/media/13990205000487/%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%7C-%D8%AD%D8%A7%D9%84-%D9%86%D8%A7%D8%AE%D9%88%D8%B4-%D9%82%D9%84%D8%B9%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF



طبقه بندی: آثار تاریخ،

تاریخ : شنبه 6 اردیبهشت 1399 | 09:30 ق.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات

الیاس‌شاهیان سلسله‌ای مسلمان بودند که در سده‌های ۸ و ۹ هجری حکومتی مستقل را در بنگال تشکیل دادند. این حکومت نخستین حکومت مسلمان است که بر سراسر بنگال حکم راند. برآمدن الیاس شاهیان پایانی بود به دو سده و نیم درگیری دائمی میان حکمرانان محلی و برقراری آرامش و صلح در این سامان. در این دوره هنر و علم رونق گرفت و بازرگانی رواج یافت، همچنین ارتباط سیاسی و فرهنگی با دیگر کشورها سبب آمیختگی فرهنگ بومی بنگال با آنان گردید. ایشان به آبادانی نیز توجه داشته‌اند و آثار بسیاری از این دوره به جای مانده که آمیزه‌ای از معماری بنگالی، معماری ایرانی است. در دوره الیاس‌شاهیان علاوه بر زبان فارسی که در بنگال زبان حکومتی بود، به زبان بنگالی نیز بها داده شد، در همین دوره بود که سبک ریخته در ادبیات بنگالی توسط نور قطب عالم، صوفی چشتی پدید آمد، چنانچه مصرعی به فارسی و مصرعی دیگر به بنگالی می‌سرودند. الیاس‌شاهیان با جمعیت هندوی بنگال روابط خوبی داشتند و در دوره ایشان هندوها به مناصب بالای درباری رسیدند.

شیت گنبوج مسجد (مسجد شصت گنبد) ساخته شده به زمان نصرالدین محمودشاه از خاندان الیاس‌شاهیان بنگال

قند پارسی در بنگاله

غیاث‌الدین اعظم‌شاه سومین پادشاه این سلسله مردی بود فاضل و دوستدار ادب فارسی، وی هم‌عصر خواجه حافظ شیرازی بود و با این شاعر بزرگ فارسی‌گوی مکاتبه داشت. درباره چگونگی آغاز این مکاتبه روایتی در آیین اکبری اثر ابوالفضل علامی و ریاض‌السلاطین آمده که روزی سلطان به بیماری مهلکی دچار شده بود و به سه تن از زنان حرم به نام‌های سرو و گل و لاله دستور داد که پس از مرگ بدنش را بشویند. چون سلطان از بیماری نجات پیدا کرد به این سه زن محبت بسیار می‌کرد و این محبت دیگر زنان حرم را به حسادت واداشت چنانکه به ایشان به استهزاء غساله می‌گفتند.

سلطان که از این امر آگاهی یافت بر آن برآمد که با قصیده‌ای دل ایشان را به دست آورد. پس مصرع «ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود» را سرود، اما در مصرع بعداش ماند. چون هیچ یک از شاعران دربار نتوانستند وی را یاری نمایند، سلطان شعر ناتمام را به همراه دعوت حافظ به بنگال برای وی فرستاد. حافظ مصرع ناتمام سلطان را به مصرع «وین بحث با ثلاثه غساله می‌رود» کامل کرد، اما به خاطر کهولت سن از سفر به بنگال خودداری کرد و در عوض غزلی را که در زیر آمده به سلطان هدیه کرد. آمدن نام سلطان غیاث‌الدین و اشاره به دیدار از بنگال از لحاظ تاریخی این روایت را تایید می‌کنند.

 

مقبره غیاث‌الدین اعظم‌شاه نارایان‌گنج بنگلادش

ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود
وین بحث با ثلاثه غساله می‌رود
می ده که نوعروس چمن حد حُسن یافت
کار این زمان ز صنعت دلاله می‌رود
شکرشکن شوند همه طوطیان هند
زین قند پارسی که به بنگاله می‌رود
طی مکان ببین و زمان در سُلوک شعر
کاین طفل، یک شبه، ره صد ساله می‌رود
آن چشم جادوانه عابدفریب بین
کش کاروان سحر ز دنباله می‌رود
از ره مرو به عشوه دنیا که این عجوز
مَکاره می‌نشیند و مُحتاله می‌رود
باد بهار می‌وزد از گلستان شاه
و از ژاله باده در قدح لاله می‌رود
حافظ ز شوق مجلس سلطان غیاث دین
غافل مشو که کار تو از ناله می‌رود



طبقه بندی: تاریخ ایران پس از اسلام، تاریخ جهان،

تاریخ : دوشنبه 1 اردیبهشت 1399 | 08:23 ق.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات

تالار تاریخی زندان سودمون موزه و زندان سابقی است که در منطقه سودمون گو در سئول پایتخت کره جنوبی قرار دارد. ساخت آن از سال ۱۹۰۷ شروع شد. این زندان در دوازدهم اکتبر ۱۹۰۸ با نام گیونگ سونگ گاموک افتتاح شد. در طی اوایل دوران استعمار ژاپن این مکان زندان کیجو (کیجو کانگوکو، تلفظ ژاپنی گیونگ سونگ گاموک می باشد) نامیده می شد. نام این زندان در سال ۱۹۲۳ به زندان سودمون تغییر یافت و بعدها چندین نام دیگر نیز داشت.

زندان سودمون توسط یک معمار ژاپنی طراحی شده است. این مکان جایی است که سربازان ژاپنی پیروان جنبش استقلال کره را شکنجه و سپس اعدام می کردند.

انبارگاه های زندان سودمون.

تاریخ:

این زندان در خلال عهد استعمار ژاپن برای حبس فعالان آزادی خواه کره ای مورد استفاده قرار می گرفت و می توانست به صورت اسمی در حدود ۵۰۰ زندانی را در خود جای دهد. آن امکانات مجزایی برای زنان و دختران جوان داشت. در سال ۱۹۱۱، کیم کو زندانی شد. او یکی از مهم ترین اشخاص در جنبش آزادی خواهانه کره ای ها به شمار می رفت.

در سال ۱۹۱۹ و مدت کوتاهی پس از  جنبش اول مارس، تعداد زندانیان به شدت افزایش یافت. در حدود سه هزار فعال آزادی خواه  در بند بودند و مدت کوتاهی قبل از پایان استعمار در سال ۱۹۴۵، شمار زندانیان ۲۹۸۰ تن ثبت گردید. تا دهه ۱۹۳۰ میلادی، به علت افزایش تعداد فعالان استقلال طلب زندانی شده کره ای، زندان حدودا ۳۰ بار گسترش یافت. در بین حبس شدگان پس از جنبش اول مارس نام ریو گوان سان نیز به چشم میخورد که بر اثر شکنجه های اعمالی بر وی درگذشت.

مجموعا حدود چهل هزار مبارز آزادی از درب جلویی زندان عبور کردند. از جمع آنان، تقریبا ۴۰۰ نفر اعدام شده یا در حالیکه در این محل زندانی بودند به علل دیگری درگذشتند.

بنای یگانه تالار زندان سودمون.

پس از پایان عهد استعمار در سال ۱۹۴۵ که بعد از تسلیم شدن ژاپن در جنگ جهانی دوم به وقوع پیوست، این زندان توسط دولت کره جنوبی مورد بهره برداری قرار گرفت و با نام های رسمی گوناگونی مثل زندان سئول تا سال ۱۹۶۱، موسسه اصلاحی تا سال ۱۹۶۷ و مرکز حبس سئول تا بسته شدن آن در سال ۱۹۸۷ شناخته می شد. این مکان با زندان دیگری در شهر اویوانگ واقع در منطقه گیونگ گی جایگزین شد.

این محل در سال ۱۹۹۲ به تالار تاریخی زندان سودمون اختصاص یافت که بخشی از پارک استقلال سودمون را شامل می شود. هفت مورد از پنجاه بنای اصلی مجموعه زندان به عنوان یادبودهای تاریخی مورد حفاظت قرار گرفته اند. تالار تاریخی ویترینی از تمامی افراد زندانی شده در طی عهد استعمار می باشد و به عنوان تالاری یادبودی عمل می کند.

این مجموعه از یک تالار نمایشگاهی تاریخی، یک زندان مرکزی، سلول های زندان، یک بیمارستان، محلی برای یاد آوری وطن پرستی، یک اتاق اعدام، تونلی که از طریق آن جنازه ها حمل می شدند، یک برج مراقبت، و یک سلول زندان زیر زمینی تشکیل شده است که در آن یو گوان سان شکنجه و اعدام شد.

در خارج از ساختمان درخت سپیداری همچنان پابرجاست. این درخت ” سپیدار غم ” نام گرفته است زیرا گفته می شود آنهایی که در زندان به آخرین مرحله از عمر خویش می رسیدند، به این درخت بسته شده و ناله سر می دادند و از اینکه نتوانستند کشور آزاد شده خویش را به نظاره بنشیدند، اظهار رنجش می نمودند.

نمایی از داخل زندان.

موقعیت:

پارک استقلال سودمون که زندان سودمون را نیز در بر می گیرد، به آسانی از خروجی های ۴ یا ۵ خط سه ایستگاه دونگ نیمون در مترو سئول قابل دسترسی می باشد.

این مکان جایی است که سربازان ژاپنی پیروان جنبش استقلال کره را شکنجه و سپس اعدام می کردند.

منبع: https://tarikhema.org/contemporary//54612/%d8%b2%d9%86%d8%af%d8%a7%d9%86-%d8%b3%d9%88%d8%af%d9%85%d9%88%d9%86/



طبقه بندی: تاریخ جهان،

تاریخ : دوشنبه 1 اردیبهشت 1399 | 08:21 ق.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات

همشهری آنلاین - محمد ملاحسینی: استان کردستان به لحاظ تاریخ و قدمت طولانی و جغرافیای خاص خود از مکان‌های تاریخی و طبیعی با ارزشی برخوردار است که در مناطق مختلف استان پراکنده شده‌اند

جنگل‌های بلوط، آبشارها و رودخانه‌های خروشان، چشمه‌های طبیعی و کوه‌های سر به فلک کشیده؛ طبیعت زیبا و چشم نواز استان کردستان را رقم زده و  یکی از زیباترین جلوه‌های گردشگری طبیعی ایران را در دامنه‌های زاگرس به وجود آورده است.

جاذبه های تاریخی و معماری منطقه که شامل قلعه‌های قدیمی، مسجدهای تاریخی، حمام‌ها و... می شوند، همراه با آیین‌ها و فرهنگ رایج بین اقوام کرد از مهم‌ترین جاذبه‌های استان کردستان است.

موسیقی کردی یکی از بارزترین ویژگی فرهنگی قوم کرد است. طراوت، شادابی، فضای عرفانی و درآمیختگی مضامین با تاریخ گذشته کردها، بخشی ازخصوصیات موسیقی کردی است. مجموع جاذبه‌های طبیعی، تاریخی، اجتماعی و فرهنگی، استان کردستان را به منطقه‌ای دیدنی تبدیل کرده که بازدید از آن برای هر گردشگری جذاب و خاطره انگیز خواهد بود.

کردستان، استانی سرسبز و خرم با وسعتی معادل 28 هزار و 203 کیلومتر مربع است که در غرب ایران و در مجاورت بخش شرقی کشور عراق قرار دارد.

این استان که در دامنه‌ها و دشت‌های پراکنده سلسله جبال زاگرس میانی قرار گرفته است، از شمال به استان‌های آذربایجان غربی و زنجان، از شرق به همدان و زنجان، از جنوب به استان کرمانشاه و از غرب به کشور عراق محدود است.

شهر سنندج مرکز استان کردستان در فاصله 512 کیلومتری جنوب غرب تهران قرار گرفته و ارتفاع آن از سطح دریا 1480 متر است. سنندج در سال 1046 هجری قمری در زمان حکومت سلسله صفویه و در دوران شاه صفی و توسط سلمان خان اردلان ساخته شده است.

نام سنندج معرب شده سنه دژ است، که مردم شهرهای دیگر استان، سنندج را همان سنه عنوان خطاب می‌کنند. سنندج به علت مرکزیت در گذشته، دارای مساجد، ابنیه و عمارات و بازار قدیمی می‌باشد که بیشترین جاذبه‌های این شهر را تشکیل می‌دهند.

در ادامه برخی از جاذبه‌های گردشگری شهر سنندج و استان کردستان معرفی شده است.

مسجد جامع سنندج

مسجد جامع سنندج در ضلع شمالی خیابان امام خمینی قرار دارد . بر اساس مدارک موجود زمان احداث این مسجد مربوط به دوره قاجار بوده و به دستور امان الله خان والی کردستان در سال 1228 هجری قمری ساخته شده است. این مسجد دو ایوانی است با یک حیاط مرکزی که در پیرامون آن 12 حجره برای طالب علوم دینی ساخته شده است.

مسجد دارای شبستانی بزرگ با 24 ستون است و اطراف شبستان و سر ستون ها با دو سوم کلام الله مجیدمزین شده است. برای تزئین دیوارهای مسجد از کاشی های هفت رنگ استفاده شده و در ازاره های آن سنگ مرمر به کار رفته است.

مجموعه پارک تفریحی آبیدر - سنندج

این مجموعه در غرب شهر سنندج و در انتهای خیابان ابیدر بر دامنه کوه آبیدر قرار گرفته است . شهر سنندج از فراز این پارک چشم انداز بسیار زیبائی دارد. چندین باغ و چشمه طبیعی در این پارک وجود دارد . یکی از بزرگ ترین باغ های این مجموعه باغ امیریه می باشد که بزرگ ترین سینمای رو باز (تابستانه) کشور در این باغ جای گرفته است . این مجموعه از قدیم الایام تفریحگاه مردم سنندج بوده و کوه آبیدر دارای محبوبیت خاصی میان مردم است.

بازار سنندج

این بازار در دو طرف خیابان انقلاب قرار گرفته و در سال 1046 ه. ق همزمان با مرکزیت شهر سنندج به عنوان مرکز حکومت اردلان ها ساخته شده است.  پلان این بازار به صورت مستطیل بزرگی است که در اثر خیابان کشی دوران حکومت پهلوی به دو بخش تقسیم شده و بخش شمالی آن بازار سنندجی است و بخش جنوبی آن بازار آصف نام گرفته است. با وجود مراکز خرید جدید این بازار همچنان موقعیت و ارزش خود را ا لحاظ تجاری حفظ نموده است.

عمارت آصف یا خانه کرد - سنندج

عمارت آصف یا خانه کرد موزه مردم شناسی مناطق کردنشین و بزرگترین موزه مردم شناسی مربوط به یک قوم در ایران است. این موزه در خیابان امام خمینی (ره) شهر سنندج واقع شده است.

این موزه در عمارت آصف برپا شده و این عمارت یکی از بزرگترین عمارت‌های اعیانی شهر سنندج است که دارای ارزش های ویژه معماری از لحاظ آجر کاری و گچبری واروسی سازی است و حمام آن زیباترین حمام خصوصی در بین حمام های سنندج می‌باشد. بنای اولیه این عمارت در دوره صفویه بوده و در دوره های قاجار و پهلوی تکمیل شده است.

عمارت خسرو آباد - سنندج

این عمارت در بلوار خسرو آباد (شبلی) قرار دارد. این عمارت در نوع خود بی نظیر و مرکز حکومت اردلان به ویژه خسروخان اردلان بوده است.

مجموعه عمارت و باغ آن افزون بر دو بخش اصلی یعنی قصر سلطنتی با ورودی ستون دار در بخش غربی و ساختمان شرقی با غلام گردش ها و ایوان ستون دار مشرف بر صحن عمارت و فضای بیرونی بنا دارای فضاهای دیگری چون حمام ، اتاق قاپچیان و خدمتکاران است. تزئینات معماری این بنا شامل گچبری ، آجرکاری ، اروسی های زیبا و حوض چلیپا شکل داخل عمارت است.

عمارت وکیل - سنندج

این مجموعه بزرگ در خیابان کشاورز واقع شده است و شامل 3 حیاط با عمارت های مربوطه و یک حمام خصوصی در داخل مجموعه و یک حمام عمومی در خارج آن است.

بخش اصلی عمارت وکیل در دوران زندیه ساخته شده و بخش های دیگر متعلق به دوره قاجار است. مجموعه دارای تزئیناتی چون آجرکاری‌های زیبا و اروسی های پرکار است و حیاط مرکزی دارای سقف شیروانی با طرح کلاه فرنگی است.

امام زاده پیر عمر  - سنندج

امام زاده پیر عمر در ضلع جنوبی خیابان امام خمینی واقع شده و تاریخ ساخت آن سال 1046 ه.ق می باشد . امام زاده پیر عمر را پسر بلافصل حضرت علی (ع) می دانند . بنای آرامگاه شامل تزئینات آجری گچبری و اروسی های زیبا است . قسمت‌های عمده‌ای از بنا به علت فرسودگی در سال های 1372 تا 74 ه.ش بازسازی شده است.

امام زاده هاجر خاتون - سنندج

امام زاده هاجر خاتون در خیابان صلاح الدین ایوبی در محله قدیمی سرتپوله سنندج واقع است. بر اساس روایات موجود این امام زاده شریفه، خواهر امام رضا (ع) است که در سفر آن بزرگوار به خراسان در کردستان رحلت نمود و در این مکان به خاک سپرده شده است . در مجاور این امام زاده مسجد و آرامگاه مشایخ و بزرگان سنندج نیز قرار دارد.

امام زاده پیر محمد - سنندج

این بقعه در میدان نبوت سنندج در بالای تپه‌ای که قبرستان قدیمی شهر واقع شده است قرار دارد. این بنا محل دفن امام زاده محمد بن یحیی مشهور به پیر محمد است.

قرآن نگل - روستای نگل مریوان

در 65 کیلومتری غرب سنندج در مسیر جاده سنندج - مریوان ، در داخل مسجد روستای نگل قرآنی خطی از دوران گذشته وجود دارد که بنا بر اعتقادات مردم یکی از چهار قرآن خطی است که در زمان خلفه سوم به رشته تحریر در امده و به چهار اقلیم دنیا فرستاده شده است.

خط قرآن کوفی و دارای نقطه و اعراب و در قسمتی از شماره آیات طلاکاری شده و مزین به نقوش گیاهی می باشد. این قرآن در بین مردم جایگاه والایی دارد و همه روزه عده کثیری از نقاط دور دست برای زیارت قرآن به این روستا می آیند.

 دریاچه سد قشلاق  - سنندج

در فاصله 20کیلومتری شمال سنندج در مسیر جاده سقز روی رودخانه قشلاق سد مخزنی قشلاق احداث شده است . دریاچه پشت این سد 11 کیلومتر طول دارد و وسعتی معادل 934 هکتار را در بر می گیرد . این دریاچه محل مناسبی برای ورزش‌های آبی می باشد و جزو جاذبه های طبیعی سنندج به شمار می رود.

قلعه باستانی زیویه - سقز

قلعه باستانی زیویه در 55 کیلومتری جنوب شرقی سقز روی تپه ای نسبتا مرتفع که به محیط اطراف اشراف کامل دارد بنا شده و اکنون تنها بخش هایی از آن باقی مانده است. در مورد عظمت و اهمیت تپه زیویه مطالب بسیاری در کتاب ها نوشته شده است.

از حفاری‌های این تپه که اکثرا در گذشته و به صورت غیر مجاز بوده اشیای زیادی به دست آمده که یعضی از آنها در موزه های داخلی و بسیاری هم در موزه های خارج هستند.

از جمله اشیای به دست آمده قطعات عاج منقوش بوده که نقوش حیوانی و صحنه شکار اساطیر روی آنها حک شده و از ارزش ویژه ای برخوردار است.

از روی چند قطعه از آنها، نقش برجسته آبیدر سنندج طراحی، بزرگ نمایی و ساخته شده است. گردنبند طلا و سر عقاب طلائی ا دیگر نمونه های اشیای کشف شده تپه زیویه هستند که از ارزش زیادی برخوردارند. آثار این تپه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است.

قلعه باستانی قمچقای - بیجار

بقایای قلعه قمچقای در 45 کیلومتری بیجار قرار دارد . بنای این قلعه به سده های 8 و 9 قبل از میلاد می رسد . اطراف قلعه را دره های ژرف در بر گرفته که یک سوی آن مسلط به دره ای به نام دره شاهان است. این قلعه ظاهرا تا دوره‌های ساسانی و اسلامی نیز مورد استفاده قرار می گرفت.

در این قلعه سفال‌هایی از دوره اسلامی (قرن 6 و 7 قمری) به چشم می‌خورد. بیرون قلعه و در سمت شمال‌غربی، بقایایی از دیواره‌ها و تراس بندی‌ها دیده می‌شود. این پشته از طریق پلکانی که از سنگ کوه تراشیده شده با اراضی مرتفع شمالی مرتبط بود.

منطقه اورامان

یکی از مناطق زیبای استان کردستان، منطقه اورامان است که در شرق مریوان قرار دارد و دارای کوهستان‌های زیبا با پوشش جنگلی است.
رودخانه بزرگ سیروان، از این منطقه و دره اورامان عبور می‌کند و به رودخانه دیاله در عراق می پیوندد.

روستای اورامانات تخت در جنوب شرقی شهر مریوان قرار دارد که بوسیله جاده‌ای به طول 75 کیلومتر به شهر مریوان متصل می‌شود.

این روستا را هزار ماسوله نیز می‌نامند. زیرا معماری آن همانند ماسوله است. حیاط هر خانه بام خانه‌ای دیگر است، اما با وسعتی بیشتر.

معماری اورامانات و سرسبزی این منطقه کوهستانی رویای پله‌هایی به سمت بهشت را متصور می‌کند. خانه‌های این روستا با سنگ و اغلب به صورت خشکه و به صورت پلکانی ساخته شده است. مردم منطقه معتقدند اورامانات تخت زمانی شهری بزرگ بوده و مرکزیتی خاص داشته به همین دلیل از آن به عنوان تخت یا مرکز (حکومت) ناحیه‌ای اورامان یاد می‌کرده‌اند.

به غیر از وضعیت خاص روستا از نظر معماری، موقعیت چشمه‌های پرآب، مراسم خاص و آداب و رسوم و وجود مقبره و مسجد پیر شالیار و به ویژه جمعیت و تعداد سکنه قابل توجه آن نشانگر اهمیت منطقه از زمان ساسانی است.

تخت سلیمان - تکاب

تخت سلیمان تکاب به عنوان یکی از مهم‌ترین و مشهورترین مراکز تاریخ تمدن ایران و جهان یکی از 4 اثر ملی ثبت شده کشور در فهرست آثار تاریخی جهان است.

این مجموعه فرهنگی - تاریخی به مساحت 124 هزار مترمربع که در ادوار مختلف محل سکونت مادها، اشکانیان، ساسانیان و مغولها بوده در استان آذربایجان غربی قراردارد و به روایتی محل تولد زرتشت پیامبر می‌باشد.

قلعه تاریخی تخت سلیمان بازمانده از دوره ساسانیان با بخش‌های مختلفی همچون آتشکده آذر گشسب به عنوان یکی از مهمترین آتشکده های دوره ساسانی، آتشکده شاهی و جنگ آوران، ایوان خسرو، معبد آناهیتا، آتشگاه‌های کوچک و دروازه ها و دیوارهای مستحکمش از بناهای مهم تاریخی جهان به شمار می‌رود.

 دریاچه زریوار - مریوان

دریاچه زریوار در 3 کیلومتری شمال باختری مریوان قرار دارد و از زیباترین میراث‌های طبیعی استان کردستان به شمار می آید. آب این دریاچه از چشمه های جوشان و رودخانه های چندی که به آن می ریزد، تامین می شود.

آب تالاب شیرین است و از تعدادی چشمهٔ کف‌جوش و بارش تأمین می‌شود. در بیشتر زمستان‌ها سطح دریاچه کاملاً یخ می‌بندد.
طول دریاچه زریوار حدود ۵ کیلومتر و عرض آن حدود ۱٫۶ کیلومتر است. وسعت تالاب به دلیل تغییرات حجم آبی در فصول مختلف متغیر و حداکثر عمق آن ۵/۵ متر است.

این دریاچه با وسعت حدود 5/8 کیلومترمربع، در یک فرونشست محلی به نسبت باریک در پهنه سنندج تشکیل شده که دو سوی خاوری و باختری آن، به گسل طولی شمال باختری-جنوب خاوری محدود است.

وجه تسمیه زریوار و زریبار که هر دو در منطقه متداول است، به واژه زری که در زبان کردی به معنی دریاچه است، باز می گردد. پسوند دار و بار پسوند تشبیهی، و زریبار یا زریوار به معنی دریاچه وار است. درباره این دریاچه افسانه های متعددی وجود داد که مشهورترین آنها وجود شهری مدفون در زیر آب های دریاچه است.

آبشار بل - منطقه اورامان

در یکی از روستاهای منطقه اورامان و در مرز استان کرمانشاهان، روستایی به نام بل واقع است. درکنار این روستا، در جاده ای که به کوسه هجیج منتهی می‌شود، آبشاری زیبا وجود دارد که به عقیده کارشناسان دارای آبی عالی برای شرب است.

این آب با فشار زیاد و در حجم بسیار از شکاف کوهی بیرون می ریزد و عظمت و شکوه طبیعت را جلوه گر می سازد. این آب در مسیر خود به رودخانه سیروان می ریزد.

روستای پالنگان - کامیاران

پالنگان یکی از روستاهای دهستان «ژاو رود» از توابع شهرستان کامیاران است و در 47 کیلومتری شمال غرب این شهر قرار دارد. روستا در دامنه کوه و در 2 طرف دره قرار گرفته و خانه‌های آن با سنگ و عموما به حالت پلکانی ساخته شده و پشت بام منزل پایین حیاط منزل بالا است.

این روستا علاوه بر داشتن معماری زیبا ، دارای چشمه ها ، آبشارها و طبیعتی سرشار از زیبایی منحصر به فرد در استان کردستان است و در کنار رودخانه ای قرار گرفته که به رودخانه سیروان می پیوندد.

این ناحیه یکی از مراکز مهم کردستان از دوره سلجوقی به بعد بود و بقایای قلعه پلنگان که مجاور روستا و در بالای کوه قرار گرفته موید این امر است.

غار باستانی کرفتو - دیواندره

غار کرفتو در فاصله 60 کیلومتری از شمال دیواندره و در نزدیکی روستای یوزش باش کندی قرار دارد و از پر جاذبه ترین مکان های توریستی استان می باشد. غار کرفتو از غارهای طبیعی و آهکی است که در ادوار مختلف جهت استفاده و سکونت تغییر حالت داده شده و مهمترین ویژگی غار معماری صخره ای آن است که در چهار طبقه در دل کوه حفر شده است.

کتیبه‌ای یونانی بر سر در یکی از اتاق های طبقه سوم وجود دارد که از این غار به عنوان معبد هراکلس نام برده است. در معماری این غار علاوه بر ایجاد اتاق ها و راهروهای عبوری، سعی شده تا اتاق ها با هم مرتبط باشند و نور گیرهایی به سمت بیرون تعبیه شده و بر دیوارهای غار در بعضی از اتاق ها نقوشی به صورت تجریدی از حیوانات، انسان و گیاه حجاری شده است.

غار کرفتو یکی از دیدنی‌ترین آثار بجا مانده از روزگاران پیشین است. این غار بر بالای یک کوه واقع است. غار کرفتو بخشی توسط طبیعت و بخشی توسط انسان ساخته شده است. این غار دارای دهلیزهای بسیار تو در تو و اتاقهایی دست ساز در چندین طبقه است.

کتیبه تنگی‌ور - کامیاران

در 45 کیلومتری شمال غربی کامیاران بین روستای تنگی ور و یوزیدر روی صخره‌ای در دره تنگ، کتیبه تنگی‌ور به خط میخی و زبان آشوری حجاری شده است.

چهل چشمه

چهل چشمه از کوه های مرتفع کردستان است. این کوه دارای آبشارها و چشمه های بسیار زیبایی است و وجه تسمیه آن نیز حکایت از وجود چهل چشمه آب دارد. این کوه در منطقه خورخوره از شهرستان دیواندره قرار دارد و منطقه ای سردسیر و برف گیراست.

در این کوه می‌توان در تمامی سال برف را مشاهده کرد. این کوه یکی از سرچشمه های رودخانه جغاتو (جغتو) و سپید رود است و دارای چشمه سارهای فراوان و دامنه های سرسبز و زیبا است.

چشمه باباگرگر - قروه

در روستای بابا گرگر، در 18 کیلومتری شمال شرقی شهرستان قروه، چشمه ای جوشان همیشه می خروشد که به آن دنگز می‌گویند. آب این چشمه در استخری عمیق و مدور به محیط 200 متر جمع می شود. این چشمه پر آب دارای آبی است که رنگ آن مایل به سرخ است و در بعضی مواقع به رنگ زرد مایل به لیمویی درمی‌آید.

آب این چشمه به علت وجود املاح معدنی به ویژه گوگرد ، رنگین است. ظاهراً این آب برای امراض سودایی و پوستی مناسب است و در درمان سوء هاضمه و دیگر بیماری های دستگاه گوارش و نیز راشیتیسم و درمان تورم مؤثر می افتد. این چشمه و امامزاده باباگرگر در کنار آن، از مکان های طبیعی و تاریخی استان محسوب می شوند.

سراب وینسار - قروه

یکی از چشمه های قدیمی شهرستان قروه، چشمه سراب است که با آب بسیار گوارا و عالی در داخل روستای وینسار از دل زمین بیرون می آید. در حقیقت روستای وینسار پیرامون این چشمه شکل گرفته است. این چشمه سال های سال است که تأمین کننده آب روستا، هم برای شرب و هم کشاورزی است.

اطراف چشمه اصلی سنگ چین شده و قدمت سنگ چین آن حدود دو تا سه قرن بر آورد شده است. تا حدود 30 سال پیش مردم روستا در ماه خرداد مراسم شکرگزاری و قربانی برای سراب، برگزار می‌کردند. در این مراسم ضمن قربانی کردن گوسفندان به جشن و شادمانی می‌پرداختند و احترام ویژه ای برای این چشمه قایل بودند.

سراب قروه

در بخش جنوبی شهر قروه سرابی طبیعی وجود دارد که یکی از تفرج گاه های مردم منطقه محسوب می شود. این سراب دارای آبی خوب و گواراست. به همین دلیل شهر قروه در کنار آن ایجاد شده است. بخشی از آب کشاورزی و مشروب قروه از این آب تأمین می شود.

آبشارکویله - مریوان

یکی از مکان های دیدنی استان کردستان، آبشارکویله است که در شهرستان مریوان و در مسیر جاده مریوان - سقز واقع است. این آبشار زیبا در فصل بهار از مکان ها دیدنی و زیبای منطقه محسوب می شود.

آبشار شلماش - سردشت

یکی از زیباترین مناظر طبیعی کردستان آبشار شلماش است.شلماش در ده کیلومتری شهر سردشت است. برای رسیدن به سردشت از سقز کافی است به سمت بانه حرکت کنید با چهل و پنج دقیقه رانندگی به بانه می‌رسید و از بانه به سمت سردشت حرکت کنید تا بعد از یک ساعت بعد از عبور از پل معروف سردشت به سمت شلماش حرکت کنید.

آبشار شلماش مخصوصا در بهار که حجم آب زیاد است یک منظره بی بدیع از بازی نور و آب و رنگین کمان پدید میاورد هوای فوق العاده مرطوب کنار این آبشار و خنکای دل انگیز آن وادارت میکند لختی بیشتر در صدای خروش آب و آبشار تامل کنی. لازم به یادآوری است که سردشت هم یک شهر مرزی است و کلی جنس قاچاق شده را می‌توانید در آن شهر بیابید. اجناسی از قبیل وسایل لوکس و سیگار و چای و ...

چشمه آب تلخ ( پیرصالح) - بیجار

چشمه آب تلخ در روستای قشلاق از شهرستان بیجار قرار دارد. علت نامگذاری این چشمه به علت تلخ بودن آب آن است. هر چند دلیل تلخ بودن آب این چشمه به روشنی مشخص نشده است، اما آب آن برای درمان بیماری های روماتیسمی مؤثر است.

چشمه کواز - کامیاران

این چشمه در50 کیلومتری شمال غربی کامیاران و در10 کیلومتری شمال غربی روستای پلنگان در دامنه کوه واقع شده است. آب این چشمه طعم گوگردی دارد و در محل جوشش آن از زمین، رنگ آب شیری است و خود نشان دهنده وجود مواد آهنی و گوگردی درآب است.

آب این چشمه در استخر کوچکی جمع می شود و از آن برای نوشیدن و نیز درمان بیماری‌های مجاری تنفسی، روماتیسمی و بیماری های جلدی استفاده می شود.

علاوه بر این چشمه‌ها می‌توان به موارد زیر نیز اشاره کرد:

  • چشمه خاور آباد: این چشمه در جنوب شرقی چشمه سراب بیجار واقع است.
  • چشمه قم چقای: در 17 کیلومتری قم چقای در دهستان سیاه منصور شهرستان بیجار واقع است.
  • چشمه هفت آسیاب: در روستای شریف آباد از دهستان سیاه منصور واقع است.
منبع: https://www.hamshahrionline.ir/photo/116750/%D8%A2%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AC%D8%A7%D8%B0%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86



طبقه بندی: جاذبه های طبیعی و گردشگری (سفر)،

تاریخ : پنجشنبه 14 فروردین 1399 | 12:23 ب.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات

آشنایی با جاذبه‌های گردشگری استان البرز

همشهری آنلاین - محمد ملاحسینی: استان البرز یکی از استان‌هایی است که با وجود داشتن مکان‌های بسیار دیدنی طبیعی و تاریخی از دید گردشگران مغفول مانده است.

جاذبه‌های گردشگری استان البرز

جاذبه‌های فرهنگی، تاریخی، طبیعی، کشاورزی، صنعتی و ... استان البرز تا حدی ناشناخته‌اند که حتی برخی از البرز نشینان نیز از وجود آنها بی‌خبرند!

دامنه سلسله جبال البرز از دیرباز به دلیل آب و هوای مناسب، رودخانه‌های جاری و پناهگاه‌های مطمئن، همیشه محل استقرار و سکونت‌گاه‌های موقتی و دائمی اقوام و گروه های مختلف بوده است.

طبق منابع و اسناد تاریخی و مطالعات باستان‌شناسی آثاری همچون محوطه‌ها، تپه‌های باستانی و ابنیه‌های تاریخی در مناطق کرج، طالقان، ساوجبلاغ و نظرآباد همگی بیانگر و معرف آن است که در ادوار گذشته این منطقه از فرهنگ غنی پیش از تاریخ برخوردار بوده است.

زیبایی‌های ناشناخته با طبیعتی حیرت انگیز، وجود رودخانه‌های آب شیرین البرز، مانند رودخانه کرج، شاهرود، کردان و چشمه سارهای بسیار زیبا، غارهای طبیعی، آبشارهای مرتفع، کوه‌های بلند، درختان کهنسال، پوشش گیاهی و جانوری متنوع، آب‌های معدنی با خواص درمانی، این استان را به یکی از زیباترین استان‌های گردشگری کشور از لحاظ وجود پدیده‌های طبیعی تبدیل کرده است.

استان البرز دارای جمعیتی حدود 2.5 میلیون نفر است. شهر کرج سومین شهر پرجمعیت ایران بعد از تهران و مشهد به شمار می‌آید.
لازم به ذکر است که از 5 محور پرتردد کشور 4 محور آن در استان البرز واقع شده است.

  • پل آصف الدوله

در حدود 3 کیلومتری جاده کرج-اشتهارد در حوالی جنوبی مرداباد (ماهدشت) بر روی رودخانه شور که در زمان ناصرالدین شاه قاجار توسط آصف الدوله احداث شده و معروف به پل شور یا پل رود شور بود که در حال حاضر مقداری از آن تخریب شده است.

  • رود شور

روخانه شور (ابهر رود) یا به گفته بومیان شورکات رودخانه‌ای است فصلی که در شمال اشتهارد از غرب به شرق جریان دارد، تنها رودخانة ناحیه اشتهارد است. این رودخانه از کوههای جنوب غربی آوج‌( استان قزوین) سرچشمه می‌گیرد و پس از مشروب کردن دشتهای ابهر، قزوین، شمال بخش اشتهارد و جنوب ساوجبلاغ به رودخانة کرج می‌پیوندد.

این رودخانه به طور پراکنده دارای ماهی گورخری (Aphanius sophiae) می‌باشد و در فصل حاضر پرنده هایی چون سلیم طوقی، پرستو، ایگرت سفید و عقاب استپی در این ناحیه و توسط تیم طبیعت گردی البرز من (راگا) رویت گردید.

جاذبه‌های گردشگری استان البرز

در این منطقه در واقع بر اثر فرسایش رود در ارتفاعات شمالی اشتهارد (ارتفاعات حلقه دره) باتلاق نمکزار به این قسمت زهکشی می شود و از این پس رود شور یک مسیر غربی - شرقی را طی کرده است و به علت شیب بسیار کم زمین، از سرعت این رود کاسته و عمدتاً در زمین نفوذ می‌کند و زمینه ایجاد کویر اشتهارد را باعث می‌شود.

با عبور رود شور از این نمکزار بر شوری این آب افزوده شده و در پل عاصف الدوله در نزدیکی پلیس راه ماهدشت کاملاً شور شده و به طرف جنوب شرقی جریان می یابد و نهایتاً به حوضه آبریز دریاچه مسیله قم می ریزد .

  • کاروانسرای شاه عباسی

کاروانسرای شاه عباسی که مربوط به دوران صفویه است. و در مرکز شهر، ابتئای بلوار امامزاده حسن (ع) قرار که بنایی سنگی-آجری است.

این کاروانسرا متعلق به دوران صفویه بوده و بین سال‌های ۱۰۷۸ تا ۱۱۰۹ در زمان شاه سلیمان صفوی ساخته شده‌است.این بنا در بخش مرکزی شهرستان کرج در استان البرز و در سمت جنوب شرقی میدان توحید قرار گرفته‌است.

جاذبه‌های گردشگری استان البرز

این کاروانسرا در ابتدای ساخت برای کاروان‌ها و مرکب‌هایشان به عنوان مکان استراحت بوده و در اوایل دوران قاجاریه تبدیل به پادگان یا قلعه نظامی شد و در اواخر دوران قاجار نیز به عنوان مدرسه (موسوم به فلاحت) از آن استفاده می‌شده‌است. مساحت کل بنا ۳ هزار متر مربع و مساحت حیاط میانی ۹۰۰ متر مربع است.

ورودی کاروانسرا نیز از ایوان شمالی است. پیرامون حیاط میانی آن ۲۱ حجره ایوان‌دار برای استراحت مسافران و پنج بارانداز برای نگهداری کالا و جایگزینی همراهان و نگهبانان کاروان‌ها در نظر گرفته شده‌است در ساخت این بنا از سنگ، آجر، چوب و کاهگل استفاده شده‌است. کاروانسرای شاه‌عباسی کرج در ۲۲ فروردین ماه سال ۱۳۵۶ با شماره ۱۳۶۸ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد.

  • امامزاده سلیمان (ع)

بنای امامزاده سلیمان در 6 کیلومتری شرق اشتهارد متعلق به دوره صفویه در کنار جاده کرج- اشتهارد قرار دارد. امامزاده سلیمان یکی از نوادگان امام موسی کاظم (ع) و از زیارتگاههای مشهور منطقه محسوب می‌شود.

جاذبه‌های گردشگری استان البرز

بنای امامزاده متشکل از یک طاق نمای ورودی و رواقها و گنبدخانه است. فضای چهارگوش داخل گنبدخانه با طاق نماهایی به شکل هشت ضلعی و سپس توسط طاق بندهای متناسبی به 16 ضلعی تبدیل شده است.

  • امامزاده زید و رحمان (ع) یا سه گنبدان

در روستای رحمانیه امامزادگان زید و رحمان یا سه گنبدان از نوادگان امام جعفر صادق (ع) در کنار راه اصلی کرج به اشتهارد قرار دارند.

بنای امامزاده متعلق به قرون 7 و 8 هجری است که از نظر معماری دارای وی‍ژگی خاصی بوده، و یکی از بناهای شاخص مذهبی در منطقه محسوب می‌شود.

جاذبه‌های گردشگری استان البرز

این بنا دارای سه گنبدخانه و متعلق به سه دوره تاریخی است، بطوریکه گنبد شرقی متعلق به دوره ایلخانی، گنبد غربی متعلق به دوره تیموری و گنبد شمالی در زمان صفویه به بنا الحاق شده است.

  • آبشار خور

واژه خور مخفف خورشید است، روستای خور با داشتن ارتفاع 2800 متری در دامنه غربی قله گندم چال که دارای 3600 متر ارتفاع از سطح دریا در ابتدای جاده چالوس، نرسیده به سد کرج و یکی از مناطق مرتفع البرز مرکزی می‌باشد و دارای طبیعت منحصر به فرد از نظر منطقه ای است که در تابستان دارای هوای خنک و عاری از رطوبت است و مناطق دیدنی همچون قله ها و دره های سرسبز و پیچ در پیچ و باغهای زیبا را دارا می‌باشد یکی از شاخص های منحصر به فرد آن آبشارخور است که جزء مناطق ویژه طبیعت ایران است که حدود 60 متر ارتفاع از سطح زمین دارد.

منطقه توریستی خور دارای جاذبه های خاص گردشگری و سیاحتی و ورزشی همچون (کوهنوردی،پیست اسکی) می باشد. مردم آنجا خونگرم و مهمان نواز همراه با اعتقادات مذهبی اسلامی هستند و در مرکز روستا گورستان قدیمی قرار دارد که در آنجا آثار سنگ‌هایی با قدمت 600 الی 700 سال پیش با نام اشخاصی که پسوندهای منتصب به خور دارند یافت می‌شود و همچنین بقعه متبرکه امامزاده شاهزاده عسگری و تپه دژبر که در اسناد باستانی اداره میراث فرهنگی به همین نام به ثبت رسیده است نیز قرار دارد.

جاذبه‌های گردشگری استان البرز

محصولات تولیدی آن انواع میوههای درختی مانند سیب، هلو، گلابی، گیلاس، آلبالو، گردو و... می‌باشد و در فصل بهار گونه های گیاهی وحشی مانند والک، کنگر، ریواس، آویشن و قارچ به فراوانی یافت می‌شود.

با توجه به داشتن آب و هوای کوهستانی جانورانی مانند قوچ میش، کل، بز، گرگ، شغال، روباه و پلنگ معروف آسیایی و پرندگانی از نوع کبک، مرغ کوهی، عقاب، شاهین، جغد، قناری، بلبل، شانه بسر و دارکوب و غیره یافت می شود.

منبع: https://www.hamshahrionline.ir/news/206611/%D8%A2%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AC%D8%A7%D8%B0%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%B1%D8%B2




طبقه بندی: جاذبه های طبیعی و گردشگری (سفر)،

تاریخ : پنجشنبه 14 فروردین 1399 | 12:20 ب.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات

کرمانشاه - آشنایی با جاذبه های گردشگری استان کرمانشاه

استان کرمانشاه با وسعتی در حدود 24.434 کیلومتر مربع در میانه ضلع غربی کشور قرار گرفته است.

استان کرمانشاه از شمال به استان کردستان، از جنوب به استانهای لرستان و ایلام، از شرق به استان همدان و از غرب به کشور عراق محدود شده است.

استان کرمانشاه در سال 1375 دارای 11 شهرستان، 19 شهر، 24 بخش، 83 دهستان و 2793 آبادی دارای سکنه بوده است. شهر کرمانشاه مرکز استان کرمانشاه میباشد و شهرستانهای این استان عبارتند از : اسلام‌ آباد غرب، پاوه، جوانرود، سر پل ذهاب، سنقر، صحنه، قصر شیرین، کرمانشاه، کنگاور، گیلان ‌غرب و هریس.

استان کرمانشاه ناحیه ‌ای کوهستانی است که بین فلات ایران و جلگه بین‌ النهرین قرار گرفته و سراسر آن را قله ‌ها و ارتفاعات سلسه کوه‌ های زاگرس پوشانده ‌اند و در محدوده این استان به صورت مجموعه ‌ای از رشته ‌کوه ‌های موازی پدیدار گشته که دشتهای مرتفع کوهستانی در میان آنها شکل گرفته و بستر گذرگاه ‌های مهم زاگرس را به وجود آورده است.

قدمت سکونت در محدوده استان فعلی کرمانشاه به هزاره قبل از میلاد میرسد در آثار سارگن - شاه اکد - که از سال 2048 تا 2030 قبل از میلاد بر جنوب بین النهرین فرمان رانده، از مردم زاگرس به عنوان (آریزان یاغی) یاد شده است.

به استناد کتیبه‌ های بابل، آشور و عیلام ساکنان دامنه‌ های زاگرس طوایفی به نامهای لولوبی، گوتی، مانایی، فایری، آموا و پارسوآ بوده ‌اند.

در خصوص اصل و نژاد این طوایف، نظرات متضادی ابراز شده است، طوایف آمادا و پارسوآ آریایی، و طوایف گوتی و کاسی نیز به احتمال زیاد آریایی ثبت شده ‌اند ولی محققان در آریایی بودن لولوبی ‌ها و مانایی‌ ها تردید دارند.

شهرستان کرمانشاه :

کرمانشاه یکی از باستانی ترین شهرهای ایران است که گفته می‌شود توسط طهمورث دیو بند - پادشاه افسانه‌ ای پیشدادیان - ساخته شده است. برخی از مورخین بنای آن را به بهرام پادشاه ساسانی نسبت میدهند.

مراکز دیدنی و تاریخی :

مقبره مولانا، شهر باستانی کامبادنه، کاروانسرای ماهیدشت، نقوش طاق بستان، ارتفاعات پررو، چال آباد، هوجیر، سر آب نیلوفر، غار پراو، غار آسنگران، غار تایله نو، غار رتیل، مسجد جامع کرمانشاه، مسجد حاج شهباز خان، مسجد دولتشاه، مسجد شاهزاده، مسجد عماد الدوله، تکیه معاون الملک

اسلام آباد غرب :

نام اسلام آباد غرب نخست (مندلی) بود. بعد حمله عربها، یکی از سرداران عرب به عمران و آبادی آن پرداخت و به مرور زمان به شهر (هارون آباد) معروف شد.

در سال 1309 هجری شمسی نام شهر به شاه ‌آباد غرب تغییر یافت. بعد از انقلاب اسلامی در سال 57، نام این شهرستان به اسلام آباد غرب تغییر داده شد. این شهر در روزگار صفویه به ویژه در زمان شاه عباس رونق یافت و کاروانسراهایی برای اقامت تجار، مسافران و زایران عتبات عالیات احداث شد. بعضی از بخشهای این شهرستان سابقه تاریخی دارند :

بخش ماهیدشت :

این بخش در دوره اشکانیان (نیستاه)‌ معروف بود و به دلیل آب و هوا و مراتع خوب، محل پرورش اسب جنگ آوران اشکانی بوده است. در زمان صفویه این ناحیه ماهیدشت نامیده شد و کاروانسرای شاه عباسی در آن بنا نهاده شد.

بخش کرند :

این بخش در دامنه کوهستان واقع شده و آب و هوای معتدلی دارد. بخش کرند در دوران داریوش هخامنشی از لحاظ داشتن مورخان، صنعتگران و آهنگران با ذوق، معروف بوده است.

مراکز دیدنی و تاریخی شهرستان کرمانشاه :

طاق گرا، کاروانسرای ‌اسلام آباد غرب، کوه نوا، مسجد ریجاب، مقبره ابودجاجه

پاوه (اورامانات) :

نام پاوه را به پاوه، سردار یزد گرد سوم ( آخرین شاهنشاه ساسانیان) منسوب میدانند که جهت جلب حمایت کردها روانه این منطقه گردید و مورد احترام اهالی قرار گرفت. بعدها به خاطر تجلیل از آن سردار، این ناحیه را پاوه نامیدند که در کتابهای عربی (فاوج) آمده است.

ظاهرا در محلی نزدیک پاوه که اکنون (جنگاه) گفته میشود مردم پاوه با سعد وقاص جنگیده ‌اند. همچنین ‌معنی کلمه اورامانات از اورتن (اورامان) نام یکی از سروده ‌های دین زرتشتیان - گرفته شده است.

مراکز دیدنی و تاریخی پاوه :

غار آهکی کلهرود، مسجد جامع پاوه

جوانرود همان محلی است که حمداله مستوفی در نزهه القلوب از آن به عنوان (الا نی)‌ نام برده است. مستوفی از الا نی یا جوانرود امروز به عنوان قصبه ‌ای معتبر با هوای خوش، آبهای روان، شکارگاه‌ های خوب و ناحیه ‌ای با محصولات غلات نام برده است.

در دوره شاه طهماسب صفوی جوانرود بیش از صد قریه داشته است و در اطراف آن قله ‌هایی وجود داشته است. این شهر در دوره افشاریه و تا اواخر دوره زندیه مورد توجه خاص حکمرانان بوده است.

حکومت جوانرود بعد از سال 1320 به یکی از بیک زادگان رستم بیک جاف واگذار شده بود. این شهر در حال حاضر بسیار آباد و توسعه یافته است و طبیعت و فضایی زیبا دارد که غار کاوات را یکی از مراکز دیدنی آن میباشد.

سر پل‌ذهاب :

سر پل ذهاب در نزدیکی ویرانه ‌های شهر قدیمی حلوان بنا شده و قلعه مخروبه ‌ای نیز در نزدیکی آن قرار دارد. سر پل ذهاب به عنوان دژ و پایگاه مرزی ایران بود که در زمان حمله عربها به ایران از بین رفته و آثاری از پایه‌ های آجری آن به جا مانده است.

در کتب تاریخی از این ناحیه به عنوان دژ و پایگاه مرزی ایران بود که در زمان حمله عربها به ایران از بین رفته و آثاری از پایه ‌های آجری آن به جا مانده است.

در کتب تاریخی از این ناحیه به عنوان (زهاو) مرکز ایالت حلوان نام برده شده است. کلمه ذهاب در لغت به معنی (آب مقطر، خوب و همچنین به معنی چشمه و منبع آب) آمده است.

ظاهرا به علت چشمه سارها و سراب ‌های فراوان، این شهر به ذهاب مشهور شده است. نام دیگر این ناحیه (سرپل) است که از نام پلی برروی رودخانه الوند در 12 کیلومتری ذهاب اخذ شده است. این پل در سال 1345 هجری ‌شمسی تخریب شده است.

مراکز دیدنی و تاریخی سر پل ذهاب :

کاروانسرای سر پل ذهاب، دکان داوود، نقش آتوبانی‌نی، چشمه آب گرم تنگ آب حمام

سنقر و کلیایی :

سنقر در لغت فارسی به معنی (پرنده) شکاری است. از قدمت دیرینه این شهر اطلاعات روشنی در دست نیست ولی در دوره سلجوقیان، امیران سنقر به نام (آقاسنقر) معروف بوده ‌اند.

گفته میشود که شهر سنقر در ابتدا یک اردوگاه مغولی بود که بعدها به شهر تبدیل شده است. در زمان فتحعلی شاه قاجار فرزند وی فتح‌اله میرزا به حکومت سنقر گماشته شد.

سپس این ناحیه با نواحی کنگاور، ملایر و تویسرکانی یکی شده یکی شه و تحت حکمفرمایی شاهزاده شیخعلی میرزا (پسر فتحعلی شاه) قرار گرفت.

در زمان ناصرالدین شاه سنقر و کلیایی ضمیمه اسد آباد شد. در حال حاضر شهرستان سنقر و کلیایی از نواحی جالب توجه و زیبای استان کرمانشاه است که در جلگه هموار و زیبایی واقع شده و اطراف آن را رودخانه، سبزه زار، باغات و بیشه زار فرا گرفته است و قله‌ های کوه‌ های آن تا اواخر تابستان از برف زمستانی میدرخشد.

مراکز دیدنی و تاریخی سنقر و کلیایی :

گور دخمه دربند، قلعه بزه رود صحنه

شهرستان صحنه :

شهرستان صحنه یکی دیگر از بخشهای شهرستان کرمانشاه بود که در سالهای اخیر به شهرستان مستقلی تبدیل شده است. محدوده این شهرستان نیز از نواحی قدیمی و تاریخی استان کرمانشاه است و آثار و بقایای ادوار گذشته در آن به جا مانده ‌اند.

مراکز دیدنی و تاریخی شهرستان صحنه :

مقبره صخره‌ ای کیکاووس، قلعه لا هجیر، قلعه مروان، پل خسروی، پل آجری میان راهان، پل نوژی وران، امامزاده عباسعلی، امامزاده محمود، امامزاده سید جلال الدین، زیارتگاه شوق علی

شهرستان قصر شیرین :

قصر شیرین از شهرهای بسیار قدیمی ایران میباشد. بنای این شهر به خسرو پرویز ساسانی منسوب است، این شهر در عصر هخامنشیان نیز آباد بوده است.

در اطراف شهر فعلی، ویرانه ‌های قصر شیرین کهنه باقی مانده که گفته میشود در زمان سلطنت خسرو پرویز، باغی وسیع با قصرهای دلپذیر و فرح انگیز بود و قصر زمستانی محبوبه او شیرین نیز در آن قرار داشته است.

افسانه معروف شیرین و فرهاد از نام این شهر اخذ شده است. پس از حمله عربها، قصر شیرین ویران گشت و تا سال 1270 هجری قمری مانند قصبه کوچکی باقی ماند.

در جنگ جهانی اول، قصر شیرین مرز سربازان دولتهای آلمان و عثمانها از یک طرف و روسیه و انگلستان از طرف دیگر بود. این شهر هم اکنون گسترش یافته و به شهری بزرگ و جذاب تبدیل شده است.

مراکز دیدنی و تاریخی قصر شیرین :

عمارت خسروی، کاخ هوش کوری، آتشکده چهار قاپی

شهرستان کنگاور :

کنگاور یکی از شهرهای قدیمی ایران است که قدمت آن به دوره ساسانی میرسد. بعد از شکست ایران، عربها نام آن را قصرالصوص نامیدند. کنگاور به دلیل همجواری با معبد باستانی آناهیتا، اهمیت ویژه ‌ای داشته است.

این شهر تا زمان ساسانیان آباد بود، ولی پس از غلبه عربها ویران شده است. در حال حاضر آثار قلعه خرابه سنگی معبد آناهیتا در محله گچ کن آن باقی مانده است.

در این شهر، خسرو پرویز بر روی صفحه ‌ای، بنای ستون داری از گچ و آجر ساخته بود. یاقوت حموی در قرن هفتم هجری قمری نوشته است که ساختمانهای ساسانیان بیست ذرع از سطح زمین بلندتر است. شهر کنگاور به دلیل بقایای کاخ یا معبد آناهیتا شهرت ملی و جهانی دارد.

مراکز دیدنی و تاریخی کنگاور :

معبد آناهیتا، پل آجری کوچه، حمام حاج اصغر خان، حمام حسن خان، حمام بزرگ، قلعه ساری اصلان، چشمه عبدل، چشمه هندی آباد، چشمه صیفور، امامزاده سید جمال ‌الدین، امامزاده باقر، مسجد جامع، مسجد امامزاده کنگاور

شهرستان گیلان غرب :

شهرستان گیلان غرب از نواحی قدیمی استان کرمانشاه است که در نوشته ‌های تاریخی نیز به کرات از آن نامبرده شده است.

خرابه ‌های روستای گیلان در منتهی ‌الیه جنوب جلگه کرمانشاه بر سر راه کرمانشاه به بغداد قرار دارد. این خرابه ‌ها که به شکل تپه که به شکل تپه خودنمایی میکنند، احتمالا بناهایی بوده‌ اند که بنا به ضرورتهای دفاعی و امنیتی ساخته ساخته شده ‌اند.

در این تپه‌ ها آجرهای بزرگ به سبک بابلی و به تعداد زیاد پیدا شده که نشانه‌ هایی از قدمت تپه ‌ها هستند و احتمالا آتشکده‌ های بزرگ مربوط به مغ ‌ها بوده ‌اند که در دوره اشکانیان به یکی از خدایان محلی اختصاص داشته است. شهرستان گیلان غرب محل سکونت ایل بزرگ کلهر است و از گذشته ‌های دور، خوانین کلهر زمستانها در این منطقه به سر میبرند.

هرسین :

هرسین یکی از نواحی باستانی استان کرمانشاه میباشد. در این ناحیه آثاری از دوره ساسانی از جمله صفحه تراشیده کوه، حوض سنگی، ساعت آبی، طاق سنگی، پلکان سنگی، قلعه و آثاری دیگر باقی مانده است.

در دوره قاجاریه نیابت این محل با امین ‌الرعایا و فرزندان او بوده است. این ناحیه در سالهای اخیر به شهرستان تبدیل شده است.

مراکز دیدنی و تاریخی هرسین :

کاخ شاپور، صفه مادی، قلعه بیستون، ناحیه باستانی بیستون، شهر باستانی چمچال، کاروانسرای بیستون، پل خسرو، نقوش داریوش، مجسمه هرکول، نقش ولگش، صفحه تراشیده شده، شیر سنگی، نقش میتر یدات اشکانی، نقش گودرز دوم اشکانی، فراتاش، کتیبه وقف نامه شیخ علی خان زنگنه، پرستشگاه پارتی، غار تاریخی بیستون


منبع: http://dortina.com/Iran-Tourism/%D8%AC%D8%A7%D8%B0%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%87




طبقه بندی: جاذبه های طبیعی و گردشگری (سفر)،

تاریخ : پنجشنبه 14 فروردین 1399 | 12:19 ب.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات

لرستان - آشنایی با جاذبه های گردشگری استان لرستان

استان لرستان با وسعت حدود 28.559 کیلومتر مربع در غرب ایران قرار گرفته است. این استان از شمال به استانهای مرکزی و همدان، از جنوب به استان خوزستان، از شرق به استان اصفهان و از غرب به استانهای کرمانشاه و ایلام محدود است.

اشترانکوه با چهار هزار و پنجاه متر ارتفاع بلندترین نقطه استان لرستان است. پست‌ ترین نقطه آن در جنوبی ‌ترین ناحیه استان واقع شده و حدود 500 متر از سطح دریای آزاد ارتفاع دارد.

بر اساس آخرین تقسیمات کشوری در سال 1375 استان لرستان دارای 9 شهرستان، 10شهر، 20 بخش، 81 دهستان و 2842 آبادی دارای سکنه بوده و مرکز آن شهر خرم‌ آباد است. شهرستانهای استان عبارتند از : خرم ‌آباد، بروجرد، الیگودرز، دورود، ازنا، کوهدشت، دلفان، سلسله و پل ‌دختر.

جغرافیای طبیعی و اقلیم :

استان لرستان سرزمینی کوهستانی است که به‌ جز تعدادی دره آبرفتی و چند دشت کوچک، ناحیه هموار ندارد. این ناهمواری ‌ها که دارای سنگهای دگرگونی است، در نتیجه مجاورت با گنبدهای خارایی (درونی) الوند و سربند (شازند) پدید آمده‌ اند. در ناهمواری‌ های اصلی استان (ارتفاعات اصلی زاگرس)، کوهها بطور منظم از شمال غربی به سوی جنوب کشیده شده ‌اند.

استان لرستان دارای آب و هوای متنوع است. در زمستان، هنگامی که در شمال لرستان برف و کولاک و سرمای شدید جریان دارد، قسمتهای جنوبی آن از هوای مطبوع و بارانی برخوردار است.

بررسی ‌های اقلیمی نشان میدهند، خرم‌ آباد دارای زمستانی معتدل و تابستانی گرم است و بروجرد زمستانی سرد و تابستانی معتدل دارد. الیگودرز نیز زمستانی بسیار سرد و تابستانی معتدل دارد.

شهر خرم آباد :

شهر خرم آباد تاریخ چند هزار ساله دارد و یکی از شهرهای قدیمی ایران است که از آغاز پیدایش خود تا کنون، تمدنهای مختلف و متعددی، از جمله کاسی ‌ها، بابلی ‌ها، ایلامی ‌ها، ساسانیان، سلجوقیان و خوارزمشاهیان و ... را تجربه کرده است. در پیرامون این شهر آثار متعددی از ادوار فوق باقی مانده است.

خرم‌ آباد در میان دره ‌ای قیفی شکل و پر آب جای گرفته است و قلعه‌ های تاریخی و قدیمی آن، محلی امن و سنگری محکم برای حاکمان زمان در برابر مهاجمان و شورشیان بوده است.

خرم ‌آباد شهری است تجارتی، خدماتی و نظامی که به عنوان مرکز استان لرستان، در کنار توسعه ناموزون، موجبات جذب مهاجران شهری و روستایی را فراهم آورده است.

شکل و ترکیب شهر خرم آباد بیشتر تابع عوامل جغرافیایی آن است به طوری که فشار جمعیت، خانه ‌های شهری را تا کمرکش کوه پیش برده است. خرم ‌آباد دارای معبر و مسیرهای قدیمی و طبیعی است.

جاذبه های دیدنی خرم آباد :

گرداب سنگی، منار خرم آباد، مقبره فلک الدین، مقبره بابا طاهر، مقبره جلاله، مقبره میر سید علی، مقبره حیات الغیب، بقعه جابر، بقعه امیر سیف، بقعه شهنشاه، قلعه فلک الا فلاک، قلعه رکی، قلعه زاخه، قلعه منگره، قلعه سرقلا، قلعه رزه، قلعه بهرام، قلعه شهنشاه، قلعه چشمک، قلعه قلا جق، دژ، گریت، مقبره زید بن علی، بقعه شاه زاده احمد

جاذبه های طبیعی خرم آباد :

دره خرم آباد، دره محمل کوه، دره گوشه، دره پیر جید، دره بابا عباس، دره حوض موسی، تپه های باباخانی، تپه سراب، پل شاهپوری، پل خرم آباد، پل کشکان، پل کرو دختر، پل گاو میشان، پل کاکارضا، پل خرم آبادی، غار قمری، غار یافته، غار کنجی، غار ارجنه، غار قاژه، غار دوشه، غار کوگان

شهر ازنا :

شهر ازنا در 36 کیلومتری شرق شهرستان دورود و 24 کیلومتری غرب شهرستان الیگودرز واقع شده و گذشته تاریخی آن با تاریخ منطقه دورود و عجین شده است.

شهر ازنا قبلا جزو محدوده سیاسی شهرستان اراک از استان مرکزی بود و در حال حاضر یکی از شهرستانهای استان لرستان به شمار میرود. این شهر با جاده ‌ای به اصفهان مرتبط است و خط لوله سرتاسری نفت از آن میگذرد.

شهر الیگودرز :

بررسی ‌های تاریخی نشان میدهند، پیش از شکل ‌گیری شهر فعلی الیگودرز، در محل کنونی آن شهری با همین نام وجود داشته که به علل نا معلوم از بین رفته است. مردم این دیار، مذهب شیعه قدیم (علوی) داشته ‌اند و خانقاه آن، مرکز تعلیمات دینی قزلباشان و درویشان بوده است.

شاه اسماعیل صفوی در یکی از سفرهای خود از این خانقاه دیدن کرده است. در کوهها و تپه‌ های الیگودرز، آثاری از قبیل آجرهای مکعب مستطیل و ظروف سفالی و فلزی مربوط به قرن هفتم هجری به دست آمده است. هسته اولیه شهر الیگودرز در درجه اول در اثر رودخانه ‌ها، قناتها و چشمه‌ ها پدید آمده است.

موقعیت ارتباطی از عوامل مهم دیگر در ایجاد و گسترش این شهر بوده است. به طوری که یکی از راههای مهم اصفهان به غرب کشور از فریدن، الیگودرز، گاپله و بروجرد میگذشت. همچنین این منطقه، نواحی بختیاری را به فلات مرکزی ایران (اراک، خمین، گلپایگان، خوانسار) متصل کرده است.

جاذبه‌ های دیدنی الیگودرز :

اشتران کوه، غالیه کوه، کوه تمندر

شهر بروجرد :

از پیشینه و تاریخ پیش از اسلام شهر بروجرد که در گویش لری وروگرد و در لهجه محلی بروجردی ورویرد نامیده میشود، مدارک کافی به دست نیامده است. گروهی بروجرد را از بناهای فیروز ساسانی میدانند و عده ‌ای دیگر آن را محل گرد آمدن دوباره سپاهیان شکست خورده یزد گرد سوم می‌ شناسند.

در زمان حکومت قاجار، حسام ‌السلطنه حاکم خوزستان و لرستان، بروجرد را مقر حکومت خود قرار داد و با تعمیر قلعه ‌های آن، خندقی دور شهر ایجاد کرد.

عوامل موثر از قبیل آب و هوای معتدل کوهستانی، دشت حاصلخیز رسوبی سیلاخور، شبکه آبهای روان دائمی، مراتع طبیعی، موقعیت استراتژیک جغرافیایی و سیاسی و گسترش شبکه ارتباطی و تجاری باعث جذب جمعیت و توسعه آن بوده ‌اند.

جاذبه ‌های دیدنی بروجرد :

قبر واعظ اصفهانی، تپه قرق، رود سزار، مسجد جامع بروجرد، مسجد سلطانی بروجرد، مقبره شاهزاده ابوالحسن، امام زاده جعفر، گورستان رازان، گورستان میر احمدی

شهرستان پل دختر :

شهرستان پل دختر در قسمت جنوب غرب شهرستان خرم ‌آباد به فاصله حدود 100 کیلومتری آن واقع شده است. پل‌ دختر، شهرستان مرزی بین استانهای لرستان و ایلام است و چهل و نه کیلومتر با شهرستان دره شهر از استان ایلام فاصله دارد.

پیشینه تاریخی این منطقه نیز در چارچوب تاریخ خرم ‌آباد قابل بررسی است. محدوده این شهرستان قبلا از توابع بخش ملاوی خرم ‌آباد بود و در حال حاضر به شهرستان تبدیل شده و مرکز آن شهر پل‌ دختر است.

جاذبه های دیدنی پل دختر :

پل کلهر، تفرجگاه تنگه چشمک، غار کلماکره، گورستان چشمک

شهر دلفان :

دلفان (دلفو) از شهرستانهای وسیع و کوهستانی شمال استان لرستان است. با وجود دوری از راههای تجاری، نظامی و بر کنار بودن از رویدادهای مهم تاریخی، آثار باستانی (مفرغ) به دست آمده از آن، نشان میدهند که دلفان محل سکونت کاسی ‌های دامدار و جنگجو بوده و در دوره هخامنشی و ساسانی، از اهمیت ویژه ‌ای برخوردار بوده است. تپه حمام از یکی جاذبه ‌های دیدنی این شهر است.

شهر دورود :

این شهر که در گذشته بین ‌النهرین و بحرین نامیده میشد، در محل تلاقی دو رودخانه تیره و ماربره که به ترتیب از کوههای گرو (گری) بروجرد و اشترانکوه الیگودرز سرچشمه میگیرند، واقع شده است.

هسته اولیه شهر در حقیقت روستاها با فعالیت کشاورزی بود که به سرعت چهره روستایی آن به یک شهر صنعتی تبدیل شده است.

جاذبه های دیدنی دورود :

دره نگاه، دره شوی، دره چکان و دهقادی، چال همایون، آبشار شوی، آبشار چکان، دریاچه گهر

شهر سلسله :

شهرستان سلسله در چهل و سه کیلومتری شمال خرم‌ آباد و در قسمت غرب بروجرد واقع شده است. این شهرستان قبلا از توابع شهرستان خرم ‌آباد بود که بعدا به شهرستان مستقلی تبدیل شد. مرکز شهرستان سلسله، شهر کوهستانی الشتر است که محل کونت طوایف حسنوند، کولیوند، یوسفوند و هنام و بسطام میباشد.

جاذبه‌ های دیدنی سلسله :

دژ شینه، دره تخت شاه نشین، تپه گریران، غار سمسا، گورستان سلطان مشرق

شهر کوهدشت :

تحقیق و جستجوی باستان شناسان در کانون ‌های سرخدم لری همیان و سرطراحان نشانگر این مطلب است که کوهدشت از مراکز شهر نشینی دوران قدیم میباشد.

کشف معبد آشوری بیانگر آن است که مردمانی قبل از هزاره اول پیش از میلاد در این نواحی می ‌زیستند و آیین ‌های دینی خود را به جای می‌ آوردند. حمداله مستوفی در تاریخ گزیده، از کوهدشت و طراحان نام برده که قرنها قبل از ورود عربها از بین رفته بودند.

جاذبه‌ های دیدنی کوهدشت :

مقبره داودرش، قلعه کوه زاد، قلعه چنگیزی، قلعه گورکان، قلعه گم ور، قلعه سیله، قلعه چق، قلعه منیژه، دژ زلال انگیز، دره سرطرهان، دره غار ویزنهار، تپه های چغا سبز، تپه پیاره، تپه درکه، نقوش دره میرملاس، گنبد شاه محمد، گنبد ابوالوفا

جاذبه‌ های طبیعی کوهدشت :

رود سیمره، غار برد سفید، غار بتخانه، غار میرملاس، غار عالی آباد


منبع: http://dortina.com/Iran-Tourism/%D8%AC%D8%A7%D8%B0%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%84%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86




طبقه بندی: جاذبه های طبیعی و گردشگری (سفر)،

تاریخ : پنجشنبه 14 فروردین 1399 | 12:18 ب.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات

قم - آشنایی با جاذبه های گردشگری استان قم

استان قم با مساحتی حدود 14.631 کیلومتر مربع در شمال غرب، از مرکز جغرافیایی کشور قرار دارد و 0.89 از مساحت کل کشور را در بر میگیرد.

استان قم با یک شهرستان، 4 بخش، 9 دهستان و 256 روستا به جهت همجواری با کویر مرکزی از آب و هوای بیابانی و نیمه بیابانی برخوردار است. یافته‌ های باستان ‌شناختی حاکی از آن است که منطقه قم حداقل از هزاره پنجم قبل از میلاد مسکونی بوده است.

به استناد آثار و اشیا بازمانده و صراحت متون تاریخی، قم در پیش از اسلام، شهر معتبر و نسبتا بزرگی بوده است.

با ورود اسلام به ایران شهر قم با سرعتی شگرف توسعه یافت و به شکل یک سرزمین نیمه خود مختار در طول حکومت خلفای بنی ‌امیه و بنی‌ عباس، درآمد و با آمدن و وفات و دفن حضرت معصومه (س) در این شهر که باعث شرافت و منزلت این دیار شد اهمیتی به سزا یافت.

استان قم به دلیل وجود مزار شریف حضرت‌ معصومه (س) در آنجا و وجود مرکز روحانیت و پایگاه انقلاب اسلامی و قرار گرفتن در یک منطقه حساس تجاری و ارتباطی از موقعیت ویژه و حساسی برخوردار است.

استان علم و اجتهاد قم که مورخان ساخت آن را به زمان پیشدادیان منسوب میکنند، در سال 23 هجری به دست ابوموسی عبداله ابن‌قیس اشعری فتح گردید و پس از آن پناهگاه علویان شد و با ورود حضرت فاطمه معصومه و دفن پیکر مطهر ایشان در این شهر، به یکی از مراکز مهم شیعه مبدل شد و با حضور علما و اندیشمندان شیعه و تشکیل جلسات درس و بحث علوم اسلامی یکی از مهمترین مراکز علمی و سیاسی گردیده است.

موقعیت جغرافیایی قم :

قم با وسعت تقریبی 14.700 کیلومتر و ارتفاع 928 متر از سطح دریا، بر پهنه دشت کم ارتفاعی واقع شده است. قم از شمال به استان تهران، از شمال غرب و غرب و جنوب به شهرستانهای ساوه، تفرش، آشتیان، و دلیجان (استان مرکزی) و از جنوب شرقی به کاشان (استان اصفهان) و از شرق به دشت کویر و دریاچه نمک محدود میشود.

استان قم دارای دو شهر به نامهای کهک و جعفریه و دو بخش مرکزی و خلجستان میباشد.

شهر قم :

در پیدایش شهر قم و قدمت تاریخی آن نظرات گوناگونی از مورخان به یادگار مانده است. برخی از آنان بنای این شهر را به تهمورث،‌ سومین پادشاه پیشدادی نسبت داده‌ اند.

در سند مکتوبی که به خط پهلوی به نام "خسرو کوازان و ریزکی" از عهد ساسانیان باقی مانده است از زعفران قمی و نزهتگاه قم سخن به میان رفته است که این خود نمایانگر وجود این شهر در آن تاریخ میباشد.

بعضی دیگر از تاریخ نویسان آن را به دوران بهرام گور،‌ پادشاه سلسلة ساسانی و برخی دیگر یادی از هخامنشیان داشته اند و آنان را در شکل گیری این شهر سهیم دانسته اند. همچنین ناصری از تاریخ نگارانی است که در مجموعه خویش،‌ پیدایش شهر قم را به دستور کیخسرو یکی از پادشاهان کیان یاد کرده است.

وی مینویسد : در عهد سلاطین کیان، قم محل اجتماع آب رودخانه های فرقان و اناربار و چراگاه رمه کیقباد بود،‌ لیکن در وقت لشکر کشی کیخسرو به توران بر اساس حکم پادشاه بیژن پسر گیو، بابر قمرود را شکافته و آب را به طرف مسیله جاری ساخته و این اراضی از آب خارج گشته است.

اما آنجا که تاریخ بدان شهادت میدهد آن است که قم قبل از ظهور اسلام و ورود اشعریان و خاندان عصمت و طهارت علیه السلام بر این شهر، دارای شهرت و رشد چندانی نبوده است، گو اینکه به سبب وجود رودخانه ای بزرگ و پر آب در کنار این جایگاه، تنها محل تجمعی به منظور استراحت در بعضی از فصلها بوده است.

هر چند بعضی از تاریخ نویسان از جمعیت زیاد این شهر قبل از اسلام نیز نامی به میان آورده اند. بنابراین رشد و رونق این شهر مدیون اسلام و شیعیان مهاجر به این سرزمین میباشد.

اسامی شهر قم نامی است آشنا که در کلام اهل بیت علیهم السلام و کتب تاریخ نویسان معروف جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص داده است. اما اینکه نامگذاری این سرزمین در چه زمان بوده است و چه کسی این شهر مقدس را بدین نام خوانده است، ما را به کنکاش پیرامون نام قم و سبب این نامگذاری میکشاند.

احمد بن ابی عبداله برقی می نویسد : ‌شهر قم را از برای آن قم نهادند که در ابتدای حال،‌ محل جمع شدن آب بوده است و هیچ رهگذری برای عبور نداشته است و در طرف آن انواع گیاه و سبزه پدید آمده است و در زبان عرب جمع شدن آب را قم گویند.

در جای دیگر آمده است : بر اثر جمع شدن و رویش علفزارها (در این سرزمین) صحرا نشینان در آن نقطه تجمع کردند و چادرهایی برای سکونت بنا نموده اند که به آن خانه ها و چادرها کومه می گفتند با گذشت زمان کومه را مخفف کردند و کم‌ گفته و سپس معرب (به تلفظ عربی) کردند و قم خواندند.

همچنین وجه دیگری در این باره ذکر کرده اند : اینکه کم به وسیله اشعری ها از کمندان (‌که یکی از قریه های تشکیل دهنده شهر قم بود)‌ گرفته شده و به منظور تخفیف در تلفیظ آن، قسمت دوم آن را حذف کرده و کم نامیدند و کاف را تبدیل به قاف نمودند و گفتند قم.

اما قم تنها یک مکان و سرزمین جغرافیایی خاص نیست که آن را در لا به لای کتب جغرافیدانان یا تاریخ نویسان جستجو کرد، بلکه مکانی مقدس و الهی است. از این رو لازم است برای جستجوی علت نامگذاری آن به کلام گهربار اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام رجوع کنیم و از دانش و سخن آنان بهره بگیریم.

صفوان بصری، از امام صادق علیه السلام نقل میکند که امام علیه السلام به من فرمود : آیا میدانی چرا قم را قم نامیدند ؟ در جواب گفتم :‌ خداوند و رسول او و شما بهتر میدانید.

امام علیه السلام فرمود : همانا قم را به این نام نهادند زیرا اهل قم با حضرت قائم آل محمد (عجل اله تعالی فرجه الشریف) ‌میباشند و با آن حضرت قیام میکنند و بر آن استقامت دارند و حضرت را یاری خواهند کرد.

روایت دیگر از ابو مقاتل دیلمی نقیب الری است که میگوید : شنیدم که اباالحسن علی بن محمد (امام هادی) علیه السلام فرمود : قم را از برای آن قم نامیدند چون سرزمینی است که از طوفان نوح محفوظ بوده و در ایام طوفان کشتی نوح به این سرزمین که رسید ایستاد و قم قطعه ای از بیت ‌المقدس است.

مراکز زیارتی و دیدنی قم :

آستانه مقدسه حضرت فاطمه معصومه، امامزاده علی بن جعفر، امامزاده معصوم، مسجد اعظم، مدرسه فیضیه، منزل حضرت امام خمینی، مقابر باغ گنبد سبز


منبع: http://dortina.com/Iran-Tourism/%D8%AC%D8%A7%D8%B0%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%82%D9%85




طبقه بندی: جاذبه های طبیعی و گردشگری (سفر)،

تاریخ : پنجشنبه 14 فروردین 1399 | 12:17 ب.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات

قزوین - آشنایی با جاذبه های گردشگری استان قزوین

استان قزوین با مساحتی حدود 15.820 متر مربع از دو ناحیه کوهستانی و دشتی تشکیل شده است.

این استان از سمت شمال شرقی با استان مازندران، از سمت شمال با استان گیلان، از سمت شرق و غرب به ترتیب با استانهای تهران و زنجان و از جنوب با استانهای مرکزی و همدان همسایه میباشد.

استان قزوین در سال 1375 از استان تهران جدا شد و به همراه تاکستان از استان زنجان تشکیل استان تازه ‌ای با مرکزیت قزوین را داد.

منطقه کوهستانی این استان در شمال قرار دارد که دهستانهای الموت، رودبار و قسمتی از کوهپایه اقبال پشگلدره را در بر میگیرد. در همین ناحیه، بخشی از رشته کوه البرز از بخش شمال غربی و از استان گیلان به طرف جنوب غربی در داخل استان قزوین کشیده شده است.

سیالان و الموت دو قله از قله های معروف کوهستان های بخش غربی البرز میباشند. دره ‌های البرز در دامنه های خشک جنوبی، به ویژه در ناحیه قزوین باریک و کم عرض هستند. و با دیواره ‌های پر شیب کشیده شده ‌اند.

آباد ترین و پر جمعیت ترین دره های آن، دره شاهرود و دره های دو شاخه معروف آن، رود طالقان و رود الموت است. که آبهای دامنه های البرز جنوبی را به سفید رود میرسانند.

دره و رودخانه شاهرود کوههای میان دره چالوس و سفید رود را از شرق به غرب شکافته و آن را به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم کرده اند.

کوههای طالقان، سیالان و الموت دو قله از قله های معروف کوهستانهای بخش غربی البرز میباشند. دره‌ های البرز در دامنه های خشک جنوبی، به ویژه درناحیه قزوین، باریک و کم عرض هستند و با دیواره های پر شیب کشیده شده اند.

استان قزوین دارای سه شهرستان به نامهای قزوین، تاکستان و بوئین زهرا و 10 بخش و 12 شهر و 37 دهستان و 936 آبادی دارای سکنه میباشد.

شهرستان قزوین :

بنا بر روایات تاریخی سنگ بنای شهر تاریخی قزوین به شاهپور اول ساسانی بر میگردد. شاهپور این شهر را برای جلوگیری از حمله دیالمه بنا نمود و در آن دژ و استحکامات به وجود آورد و سپاهیان خود را در آنها استقرار داد.

به مرور زمان پایگاه نظامی شاهپور توسعه پیدا کرد و هسته اصلی شهر قزوین به وجود آمد. موقعیت این شهر همواره به عنوان گذرگاه مهم طبرستان و دریای خزر اهمیت فراوان داشته و دارد.

بعد از حمله اعراب به ایران و آغاز دوره فتوحات اسلامی، براء بن عازب که از سرداران بنام عرب بود در سال 24 هجری قمری قزوین را محاصره کرد.

مردم قزوین همانند بسیاری از نقاط دیگر اسلام را پذیرفتند و از پرداخت جریمه معاف شدند. قزوین که در دوره ساسانیان پایگاه مستحکمی برای جلوگیری از هجوم مهاجمان دیلمی بود در دوره اسلامی نیز به پایگاه و مبدا عملیات بعدی لشگریان عرب تبدیل شد.

در دوره ‌های بعد، هنگامی که هارون الرشید خلیفه عباسی در راه خراسان از قزوین میگذشت پس از آگاهی از گرفتاریهای مردم قزوین در مقابل هجوم‌ های دیالمه و مقاومت شجاعانه آنها دستور داد سعد بن العاس، والی عراقین و قزوین، حصاری به دور مدینه موسی و مبارکیه بکشد و مسجدی نیز در آن بسازد، ولی به علت مرگ هارون الرشید، حصار نا تمام‌ ماند، تا اینکه یکی از فرماندهان ترک دستگاه عباسی به نام موسی ابن بنا که مامور جنگ با حسین بن زید علوی شده بود، در سال 256 هجری قمری بنای آن را به پایان رساند.

دروازه‌ های قزوین :

شهر قزوین در گذشته هشت دروازه داشت که به نامهای دروازه رشت، باغ‌ شاه، درب کوشک، تبریز، تهران، شیخ ‌آباد، امام ‌زاده حسین و خندقبار معروف بودند.

امروزه از آن میان، تنها دو دروازه درب کوشک و تهران باقی مانده ‌اند. دروازه درب کوشک که در انتهای خیابان آزادی قرار دارد، در دوره قاجاریه ساخته شده و در سال 1296 هجری قمری در دوره حکومت عضد الدوله، کاشی کاری شده است.

دروازه قدیم تهران که در خیابان تهران قدیم قرار دارد از بناهای دوره قاجاریه است که در سال 1347 شمسی مرمت و کاشیکاری شده است.

مراکز دیدنی و تاریخی قزوین :

پل شاه عباسی، پل لوشان، سد سید علی ‌خان، سد سپهسالار، کاروانسرای خورمه، کاروانسرای پنبه، کاروانسرای غازان، کاروانسرا سلطان ‌آباد، سرای رضوی، سرای وزیر، سرای سعدیه، سرای ضرابخانه، سرای گلشن، سرای حاجی رضا، سرای شاهرودی، گرمابه صفا، تپه الوند، قلعه الموت، قلعه نویزر شاه، قلعه لمبستر، قلعه سمیران، قلعه سنگرود، قلعه شیرکوه، قلعه ساسان، قلعه رشوند، قلعه نیاق، سر در عالی ‌قاپو، عمارت چهل ستون، برج باراجین، برج سنگی، یله گنبد، کافر گنبد، آب انبار حاج کاظم، آب انبار حکیم، آب انبار سردار بزرگ، آب انبار سردار کوچک، آب انبار پنجه علی، آب انبار مسجد جامع، آب انبار خطیب، آب انبار حاج ملا، آب انبار حاج کریم، آب انبار رزگره، آب انبار شیشه گر، آب انبار خان، آب انبار لالو، آرامگاه مستوفی، آرامگاه قزوینی، آرامگاه مجاهدین، آرامگاه شیخ غزالی، آرامگاه معصوم، آرامگاه پیر سفید، گازرخان، هرزویل، رودخانه حاجی عرب، رودخانه الموت، رودخانه شاهرود، خر رود، چشمه یله گنبد، چشمه های ترش و لرزان، قله اوان، گورستان حسن آباد، گورستان شاه کوه، حسینیه امینی‌ ها، امام زاده اباذر، امامزاده اسماعیل، امامزاده بی ‌بی ‌زبیده، امامزاده بی ‌بی ‌سکینه، امامزاده زرآباد، امامزاده شاه حسین، امامزاده ویس، امامزاده سلطان محمد، امامزاده نجم الدین، امامزاده آمنه خاتون، امامزاده علی، امامزاده علی اکبر، پیغمبریه، مسجد جامع کبیر، مسجد حیدریه، مسجد النبی، مسجد سنجیده، مسجد سردار، مسجد مسعودیه، مسجد صالحیه، مسجد پنجه علی

شهر تاکستان :

شهر تاریخی تاکستان در گذشته سیاده یا سیادهن نامیده میشد و به سرزمین تات ها معروف بود. این شهر از سابقه تاریخی طولانی برخوردار است.

تاکستان در دوران ساسانیان، شهری آباد بوده و دارای موقعیت ممتازی بوده. آثار گچبری جالب مربوط به دوره ساسانی که در تپه خندو واقع در شمال شرقی تاکستان به دست آمده نشانی بارز از آبادانی این منطقه در آن دوران است.

حمد اله مستوفی در کتاب نزهت القلوب از تاکستان به نام سیادهان نام برده است. و در لغت نامه دهخدا نام گذشته این شهر، سیادهن ذکر شده است.

بنا به برخی اقوال سیادهن یا سیادهان شکل تغییر یافته واژه سه دهان بوده و آن نیز صورت معرب سه دژان پارسی است، همچنین بر روی کتیبه ای یونانی مربوط به 2300 سال قبل، موسوم به پئوم تین گرایا نام سیادهن حک شده است. شهرستان تاکستان یکی از قطب های کشاورزی استان قزوین است و در مسیر اصلی تهران و اروپا قرار دارد.

مراکز دیدنی و تاریخی تاکستان :

حمام شاه عباسی، تپه خندو، تپه داکان، قلعه دختر، برجهای خرقان، بقعه پیر، ابهر رود، چشمه آبگرم خرقان، چشمه آبگرم تاکستان، امامزاده صالح، امامزاده فضل اله، امامزاده عبداله، امامزاده کمال، امامزاده طاهر، امامزاده ولی، امامزاده زلان


منبع: http://dortina.com/Iran-Tourism/%D8%AC%D8%A7%D8%B0%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86




طبقه بندی: جاذبه های طبیعی و گردشگری (سفر)،

تاریخ : پنجشنبه 14 فروردین 1399 | 12:16 ب.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات

مرکزی - آشنایی با جاذبه های گردشگری استان مرکزی

استان مرکزی تقریبا در مرکز ایران قرار دارد. این استان از شمال به استانهای تهران و قزوین، از غرب به استان همدان، از جنوب به استانهای لرستان و اصفهان و از شرق به استانهای تهران، قم و اصفهان محدود است.

استان مرکزی با مساحتی معادل 29.530 کیلومتر مربع حدود 1.82 درصد از مساحت کل کشور را به خود اختصاص داده است.

بر اساس آخرین تقسیمات کشوری در سال 1375 استان مرکزی دارای 8 شهرستان، 15 بخش، 19 شهر، 60 دهستان و 1394 آبادی دارای سکنه و 46 آبادی خالی از سکنه است.

جغرافیای تاریخی استان اراک :

باستناد منابع تاریخی، استان مرکزی در هزاره اول قبل ازمیلاد جزو ایالات ماد بزرگ بود که تمام قسمت مرکزی و غربی ایران را در بر میگرفت و از کانون های قدیم استقرار در فلات ایران به شمار میرفته است.

در زمان سلوکیان، این منطقه، مخصوصا قسمت شمالی آن (دهستان خورهه) مورد توجه حکام یونانی قرار گرفت. وجود آثار باستانی باقی مانده از این دوران در خورهه موید این نظر است.

در زمان خسرو پرویز (پادشاه ساسانی) ایران به چهار بخش (کوست) تقسیم شد. این چهار بخش عبارت بودند از : باختر (شمال)، خورآبان یا خوارآسان (مشرق)، نیمروز (جنوب) و خوربران (مغرب). این منطقه در کوست خوربران (مغرب) که به معنی محل غروب خورشید بود قرار داشت.

در قرن اول اسلامی این منطقه به نام ایالت جبال یا قهستان تغییر نام داد، به طوری که جغرافیانویسان اسلامی این قرن، از آن به عنوان بخشی از بلاد پهلویان و به نام کوهستان یا قهستان (جبال) نام برده اند. این منطقه در قرن دوم هجری همراه با همدان، ری و اصفهان به نام عراق عجم نامیده شد.

در قرن چهارم هجری قمری شهرهای ایالت جبال عبارت بودند از : همدان، رودآور، خورمه (خورهه)، سهرود، ابهر، سمنان، قم، قاشا، روده، پوسته، کره، بره، گربایگان (گلپایگان) و ... در این دوره مراکز و کانونهای درجه اول شهری نیز عبارت بودند از : ساوه، تفرش، وره، ساروق و گلپایگان و شهرهای مبادلاتی درجه دوم نیز عبارت بودند از : محلات، خمین، کمیجان، میلاجرد، خنداب، الیثار، سامان، خورهه، نیمور، نراق، دلیجان، جاسب، مامونیه ، الویر و ... بودند.

در این مراکز غله، حبوبات، زعفران، انجیر، انار، سیب، انگور، گردو، بادام ، قیسی و سایر محصولات سردرختی و باغی و خشکبار و گیاهان دارویی مانند ترنجبین در کنار محصولات صنایع دستی مانند : ظروف سفالی و مسی و پارچه و کرباس، گلیم، قالی و ... تولید میشد.

درچند دهه اخیر با توسعه راه آهن و احداث کارخانجات مختلف، به مرور چهره منطقه عوض شد و بعد از تقسیمات جدید کشوری و ایجاد استان تهران و مرکزی، این استان به مرکزیت اراک بوجود آمد.

شهر اراک :

شهر اراک کمتر از دو قرن پیش در زمان حکومت فتحعلی شاه قاجار ایجاد شد. این شهر ابتدا (قلعه سلطان آباد) سپس (سلطان آباد) نام گرفت و درسال 1316 با عبور راه آهن سراسری از کنار آن به اراک تغییر نام داد.

اراک از آغاز ایجاد تا کنون همواره در معرض دگرگونی بوده و تحولات فراوانی یافته است. در زمان فتحعلی شاه، شورش های متعدد اهالی فراهان، گلپایگان و چهارلنگ علیه حکومت قاجار صورت گرفت.

قشون حکومتی قلعه زلف آباد را که محل تجمع مخالفین دولت بود با خاک یکسان کرد. از این رو منطقه ای خوش آب و هوا که مرکزیت داشته باشد و دسترسی به امکانات ارتباطی و منابع آب و قنوات داشته باشد انتخاب شد.

این نقطه که انتهای محل فراهان بود و سابقا دهی به نا (دسکره) یا (دستجرد) در آن وجود داشت، سلطان آباد نام گرفت و جمعیت هشت قلعه موجود در پیرامون به شهر جدید منتقل شدند.

این شهر تا اوایل 1270 هجری قمری نقش نظامی داشت. اولین نقطه عطف در تحولات سلطان آباد زمانی آغاز شد که در دوره حکومت میرزا حسن خان، شهر از حالت نظامی خارج شد و بتدریج کارکرد تجاری و صنعتی یافت و قالی بافی رونق گرفت و زمینه توسعه صنعتی آن نیز فراهم شد.

مقارن شروع جنگ جهانی اول و فروپاشی حکومت قاجاریه، قوای روسیه شهرهای ساوه، سلطان آباد و مناطق اطراف را اشغال کرد. پس از خاتمه جنگ جهانی اول و تحولات سیاسی کشور، سلطان آباد نیز در معرض دگرگونی های این دوره قرار گرفت.

این روند در دهه های بعدی نیز ادامه یافت به طوری که امروزه شهر اراک به یکی از قطبهای صنعتی ایران تبدیل شده است.

مراکز دیدنی اراک :

مدرسه سپهدار، پنجه علی، یخچال نیمه ور، ارگ کلاه فرنگی، مقبره آقا نورالدین، قلعه حاج وکیل، قز قلعه، قلعه و بقاع انجدان، شهر زیر زمینی دلف آباد، حمام چهار فصل، پل قوسی اراک، کاروان سرا، آتشکده فردجان

جاذبه های طبیعی اراک :

سرآب پنجعلی، چشمه درمانی چیقلی، غار سوله خونزا، غار سفید خانی، غار قلعه جوق، غار هیزدج، غارهای انجدان، غار وفس، ناحیه سربند، منطقه حفاظت شده هفتاد قله، شکارگاه چرا، دریاچه میغان، دریاچه قاسم آباد

مراکز مذهبی اراک :

مسجد سپهداری، زیارتگاه غارسی جن، امامزاده محمد عابد، بقعه شاه غریب، امامزاده حوا خاتون، امامزاده عبداله، امامزاده محسن، امامزاده محمد، بقعه پیر مراد، امامزاده سلیمان، امامزاده حسین، امامزاده صالح، امامزاده ذلف آباد، مقبره آقا نورالدین، کلیسای ارامنه

شهر آشتیان :

آشتیان در شمال شرقی اراک و در دامنه ارتفاعات کوههای مرکزی استان واقع شده و از مناطق قدیمی است. نام این شهرستان از " ابرشتجان " ‌به " آشتجان " و " آشتیان " تبدیل شده است.

طبق اظهارات مولف کتاب تاریخ قم، این شهر را " کیخسرو " آباد کرده است. برخی از جغرافی نویسان و مورخین نیز عقیده دارند که سجاران و ابرستجان را فیران بن ویسان (پیران ویسه وزیر افراسیاب) بنا کرده است. مردم این شهر قبل از فتح اسلام زردشتی بوده اند و 16 آتشکده داشته که مهمترین آنها "آتشکده وره بوده" است.

مراکز دیدنی آشتیان :

خانه عبدالعظیم، روستای ساروق، بقعه هفتاد و دو تن، امامزاده عبداله

شهر تفرش :

این شهر قبلا به " طبرس " و " گبرش " معروف بود و بعدها به تفرش تبدیل شده است. یکی از بخشهای آن به نام فراهان پیشینه تاریخی جالب توجهی دارد. تفرش در شمال شهرستان اراک و فراهان در دشت کاملا مسطح قرار گرفته و قدمتی دیرینه دارد.

چنانکه زمانی آتشکده آذر گشسب (یکی از سه آتشکده معروف ساسانیان) در روستای فردجان فراهان قرار داشته و تال ماستر در نزدیک آن از مناطق سیزده گانه قباد ساسانی بوده است.

فراهان، زادگاه مردان نامور تاریخ ایران و شاعران معروف است که از آن جمله اند : فخر الافضل مولانا جلال الدین جعفر فراهانی (شاعر عارف)، میرزا عیسی قائم مقام فراهانی (وزیر شاعر)، میرزا ابوالقاسم قائم مقام فراهانی (صدر اعظم محمد شاه)، میرزا تقی خان فراهانی (امیرکبیر)، ادیب الممالک فراهانی (شاعر)، محمد حسین فراهانی (نویسنده و شاعر).

مراکز دیدنی تفرش :

آرامگاه حسابی، آب انبار بلور، مناره مسجد شش ناو، چشمه ‌آب‌معدنی ‌گراو، غار عین‌ هو، مسجد تاریخی، مسجد شش ناو، بقعه ابوالعلا، امامزاده ابوالقاسم، امامزاده احمد، امامزاده قاسم، امامزاده هادی، امامزاده عاقب، گنبد بی بی، امامزاده محمد

شهر خمین :

برای نخستین بار نام خمین (خمیهن) در کتاب هزار ساله تاریخ پیامبران و شاهان آمده است. خمیهن مرکب از دو کلمه "خو" و "میهن" است که روی هم جایگاه خوب یا سرزمین مقدس معنی میدهد.

مولف کتاب قم اعتقاد دارد که شهربانو نامی (دختر موبدان) در دوران قبل از اسلام این شهر را بنا کرده است. از تاریخ خمین در روزگار گذشته اطلاعی در دست نیست. از آثار قبل از اسلام آن میتوان به آثار قنوات و کاریزها و آتشکده معروف خمین اشاره کرد.

نام این شهر از 200 سال پیش به مرکز کمره اطلاق شده است، معروفیت خمین با نام رهبر راحل انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (ره) ارتباط مستقیم دارد.

این شهر محل زندگی کودکی و جوانی حضرت امام بوده و لذا خانه پدری ایشان به یک اثر تاریخی و مهم تبدیل شده است.

مراکز دیدنی خمین :

بیت ‌حضرت ‌امام‌ خمینی، عمارت‌ سالار محتشم، شبستان مسجد خمین، امامزاده عبداله، امام زاده یوجان، امام زاده ابوطالب

شهرستان دلیجان :

بنا به نوشته های تاریخی، ‌دلیجان پیشین شهری بسیار بزرگ با چهار دروازه در چهار طرف بود که به دروازه های قلیان، آتشکده، شاه ولی و کاه گندم معروف بودند. گستردگی شهر قدیمی دلیجان را تا نزدیکی خورهه ذکر کرده اند.

مجموعه نشانه ها و آثار پیدا شده تاریخی نشان میدهد که دلیجان شهر بزرگی بوده است. از جمله آثار پیدا شده میتوان به سفالها، خمره ها و آجرهای بسیار زیبا در جنوب دلیجان، اشاره کرد. دلیجان در سال 1358 به شهرستان تبدیل شد.

مراکز دیدنی دلیجان :

قلعه برج خشتی، روستای دو دهک، کاروانسرای‌ شاه‌ عباسی، آتشگاه نخلک، غار نخجیر، ناحیه دلیجان خمین، منطقه‌ حفاضت شده موته، دریاچه سد پانزده خرداد

شهر ساوه :

ساوه یکی از شهرها و مناطق باستانی بازمانده از دوره ساسانی است. تپه باستانی ساسانی آسیاباد (اسیرآباد) در مجاورت شهر، همچنین تپه ها و محوطه های تاریخی هریسان، خرم آباد، آوه و امثالهم نشانگر قدمت این شهر میباشد.

ساوه در روزگار پارتیان با نام (سواکینه) یکی از منازل مهم میان راهی و در سده هفتم قبل ازمیلاد یکی از دژها و منازل سرزمین ماد به شمار میرفته است.

از وضعیت ساوه در روزگار پیش از اسلام اطلاع دقیقی در دست نیست، ولی از قرن دوم هجری به بعد در مورد این شهر اطلاعات و روایات مکتوب زیادی در دست است.

ورود حضرت معصومه (ع) به ساوه در راه سفر به خراسان و بیماری ایشان در ساوه نخستین رویدادی است که در تاریخ اوایل دوران اسلامی این شهر ذکر شده است. رونق و‌ آبادانی شهر ساوه در روزگار سلجوقیان به اوج خود رسید و ساوه به مرکز سران قبایل متحد سلجوقی که لقب اتابک داشتند تبدیل شد.

از این روزگار تا دوره خوارزمشاهیان بسیاری از وزرای سلجوقی و خوارزمشاهی ساوجی بودند که هر یک در زمان خود در آبادانی و ایجاد بناهای شهری آن کوشیدند.

ساوه در جریان حمله مغول در قرن هفتم هجری صدمه و آسیب فراوان دید، مغولان شهر را ویران کردند و ساکنان آن را از دم تیغ گذراندند.

در دوران جانشینان هلاکو (ایلخانان) قسمت عمده ای از خرابی های هجوم مغول مجددا بازسازی شد. ساوه در دوران تیموریان و آق قویونلو از غارت های متعدد و رقابتهای میان شاهزادگان آق قویونلو صدمه فراوانی دید. در دوران صفویه بلوکات ساوه یکی از قلمروهای استقرار ایلات وابسته به نهاد حکومت صفویه (قزلباش و شاهسون ها) گردید.

از این رو شهر ساوه رو به آبادانی مجدد نهاد و کاروانسراها، راهها، مساجد و بناهای متعدد احداث شد. با این حال خرابیهای ناشی از هجوم و حمله تیموریان، جنگها وکشمکش های زمان آق قویونلوها به تمامی بازسازی نشد.

در روزگار زندیه با احداث بنای معروف چهارسو، بازرگانی رونق گرفت. در دوره قاجاریه با پایتخت شدن تهران از اهمیت ساوه کاسته شد. هم اکنون ساوه یکی از شهرهای آباد استان مرکزی است.

مراکز دیدنی ساوه :

چهار سوق، میل ساوه، آب انبار ساوه، قلعه آردمین، قلعه الویر، قلعه اسماعیلیه، تپه آوه، تپه علیشار، روستای خورهه، پل تاریخی سرخده، سنگ ‌نبشته‌ خورهه، جاذبه های طبیعی، دریاچه ‌سد‌ غدیر، غار آقداش

مراکز مذهبی ساوه :

مسجد جامع ساوه، مسجد میدان، امامزاده هارون، امامزاده ابورضا، امامزاده اسحاق، امامزاده سلیمان، امامزاده اسماعیل، بقعه بی بی شرف، بقعه پیر پیغمبر، امامزاده عبداله، بوئین زهرا، امامزاده حسن

شهر سربند (شاه زند) :

شازند دهی بود که به آن ادریس آباد میگفتند و هم زمان با عبور راه آهن سراسری از کنار آن، شازند نامگذاری شد. در گذشته های دور، در نزدیکی ادریس آباد شهری به نام کرج ابودلف وجود داشته که جزو ایالات اصفهان بوده است.

این شهر با هجوم های متعدد و به مرور زمان تخریب و ویران گشته و آثار آن در نزدیکی آستانه هنوز هم باقی مانده است.

مراکز دیدنی سربند :

پیست اسکی پاکل، سرآب عباس آباد، سرآب اسکان، غار شاه زند، ناحیه ییلاقی سربند، تالاب عمارت، دریاچه سد هندودر، رودخانه شراء

شهر محلات :

محلات یکی از نقاط قدیمی کشور است که گویا از چهار محله یا روستا همچون پیل پایان، ریوکان، زنجیردان و گوشه تشکیل شده است، بهمین جهت نیز در اسناد بسیار قدیمی و کهن نامی از محلات آورده نشده است، ولی از نامهایی مانند انابار و سایرالبلوک سخن به میان آمده که منظور همین منطقه یا شهر محلات است.

محلات را از آن جهت سایرالبلوک گفته اند که برحسب نقشه آن زمان از بلوکات قم و کاشان نبوده است. به هرحال همان طور که از نام شهر پیداست محلات جمع محله است که منظور همان روستاهای مورد نظر میباشد.

در زمان صفویه مبادلات تجاری شهرستان محلات عمدتا با اصفهان بود و در این دوره آلو، قالی، خوان و خوانچه نقاشی از محلات به اصفهان حمل و در کاروانسراها مبادله میشده است.

فتحعلی شاه محلات و سایرالبلوکات را در عوض مواجب دختر خود که همسر آقاخان محلاتی بود به ایشان واگذار کرده بود. این شهر در زمان قاجاریه پایگاه فرقه اسماعیلیه بود و هنوز هم برخی از اهالی و روستاهای جنوبی منطقه به این کیش گرایش دارند.

در زمان حکومت رضا شاه در سال 1316 هجری شمسی در تقسیمات جدید ایران تغییرات صورت گرفت و ناحیه قم که محلات نیز یکی از بخشهای آن بود به شهرستان جداگانه تبدیل شد.

مراکز دیدنی محلات :

سد ساسانی نیمور، مجسمه عمرو یا عمره، ستون خورهه، قلعه جمشیدی، قلعه ‌آقاخانی محلاتی، قلعه خسروانی، کاروانسرای دودهک، کاروانسرای جون آباد، پل دودهک، پل باقرآباد، معبد سلوکی خورهه، آتشکده آتشکوه، آتشکده میل میلونه، آتشکده نیمور، یخچال نیمور

جاذبه‌ های طبیعی محلات :

چشمه آبگرم محلات، چشمه شفا، چشمه سلیمانی، چشمه حکیم، رودخانه قم رود، سرچشمه محلات، غار آزادخان، غار شاه بلبل، غار سوراخ گاو، غار یکه چاه، ناحیه محلات، روستای نیمور، جنگل سرچشمه

اماکن مذهبی محلات :

مسجد جامع محلات، مسجدجامع نیمور، امامزاده یحیی، امامزاده موسی، امامزاده اسماعیل، امامزاده خورهه


منبع: http://dortina.com/Iran-Tourism/%D8%AC%D8%A7%D8%B0%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%B2%DB%8C




طبقه بندی: جاذبه های طبیعی و گردشگری (سفر)،

تاریخ : پنجشنبه 14 فروردین 1399 | 12:15 ب.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات

مازندران - آشنایی با جاذبه های گردشگری استان مازندران

استان مازندران دارای حدود 24 هزار کیلومتر مربع مساحت میباشد و دریای مازندران در شمال، استان تهران، سمنان و قزوین در جنوب و استانهای گیلان و گلستان به ترتیب در غرب و شرق آن قرار گرفته است.

بر اساس آخرین تقسیمات کشوری با توجه به تفکیک استان گلستان از استان مازندران، این استان درحال حاضر با مرکزیت ساری دارای 16 شهرستان به نامهای آمل، بابل، بابلسر، بهشهر، تنکابن، جویبار، چالوس، رامسر، سوادکوه، قائمشهر، گلوگاه، محمودآباد، نکا، نور و نوشهر است و دارای 51 شهر، 44 بخش، 113 دهستان و 3697 آبادی میباشد.

جغرافیای تاریخی استان مازندران :

درباره تاریخ باستانی استان مازندران اطلاع زیادی در دست نیست و اساسا وضع اقلیمی آن اجازه نمیدهد ابنیه و آثار معماری پایدار بمانند.

در جلگه های ساحلی مازندران آثار معتبری از ادوار قبل از اسلام به دست نیامده و حتی از شهرهای معتبر صدر اسلام (دوره‎‎ پادشاهان طبرستان و دیلم) هم به جز آمل و ساری یادگاری بجا نمانده است.

بعد از غلبه آریایی ‌های مهاجم و مهاجرت بومیان، ساکنان جدید پس از مدتها زیر فرمان هخامنشیان قرار گرفتند. در کتیبه بیستون سرزمین مازندران به نام پشتخوارگی و در اوستا پزشخوارگر آمده است و به نظر میرسد که مازندران جزو قلمرو اشکانیان بوده است.

هم زمان با فتوحات مسلمانان از سلسله های پادوسبانان، آل باوند و افراسیابیان نام برده شده است که در طبرستان یا قسمتی از آن حکومت میکرده اند و استقلال نسبی داشته اند. مورخان دربارهاولین حملهمسلمین به طبرستان وحدت نظر ندارند.

بنا به قول عده ای از نویسندگـان درسال 30 هجری قمری (زمان خلافت عثمان) اولین بار سعد بن عاص حاکم کوفه در صدد فتح طبرستان برآمد و سرانجام سواحل طبرستان، رویان و دماوند را به تصرف خود درآورد.

در زمان مروان بن محمد آخرین خلیفه بنی امیه، اهالی طبرستان علیه حکام عرب سر به شورش برداشتند. در دوره‎‎‎ خلافت ابوالعباس سفاح اولین خلیفه عباسی یکی از عاملان وی رهسپار طبرستان شد و با اهالی آن منطفه از طریق صلح و مدارا کنار آمد، لیکن دردوره خلافت ابو جعفر منصور دومین خلیفه عباسی مردم طبرستان برای چندمین بار سر به شورش برداشتند.

سرانجام طبرستان کاملا تحت اطاعت اعراب درآمده ولی بعد از آن نیز در سرزمین طبرستان مانند سابق، مسکوکاتی با خط پهلوی ضرب شد. سرانجام درسال 167 هجری قمری ونداد هرمز لا سلسله مستقلی در طبرستان تاسیس کرد.

در قرن چهارم و پنجم هجری، طبرستان میدان کشمکش سلسلهآل زیار و آل بویه از یک طرف و سامانیان و غزنویان از طرف دیگر شده بود، اغلب اوقات طبرستان تحت اداره اموای آل زیار بود.

در سال 426 هجری قمری، سلطان مسعود غزنوی از طریق گرگان وارد طبرستان شد و صدمات و خسارات جانی و مالی زیادی به اهالی آن سامان وارد آورد.

هنوز این خرابه ها ترمیم نشده بود که طغرل اول مو‎ْسس سلسله سلجوقی به گرگان و طبرستان حمله ور شد و در سال 606 هجری قمری طبرستان از جمله کبود جامه به دست سلطان محمد خوارزمشاه افتاد و اسپهید کیود جامه به نام رکن الدین کبود جامه و فرزندانش به دست سلطان محمد خوارزمشاه اسیر شدند.

زمانی که سلطان محمد خوارزمشاه از نبرد با سپاهیان مغول فرار میکرد، رکن الدین، مغولان را به جایگاه سلطان محمد هدایت کرد و به اثر این خوش خدمتی، از طرف مغولان به حکومت کبود جامه رسید و سرانجام توسط تیموریان بساط حکمرانی آنها نیز برچیده شد بعد از درگذشت امیرتیمور، سادات مرعشی با کسب اجازه از شاهرخ میرزا به مازندران برگشتند و به عنوان باج گزار این نواحی سلطنت کردند.

سرانجام در زمان سلطنت شاه عباس اول به طور کلی قدرت سادات مرعشی از بین رفت. پس از برچیده شدن بساط حکومت ملوک الطوایفی طبرستان که تا سال 1006 هجری قمری ادامه داشت، این منطقه تحت نظارت شاه عباس اول و سلاطین بعدی سلسله صفوی تامین قرار گرفت.

شاهان صفوی در طول هر سال به کرات به عنوان شکار و یا پس از احداث فرح ‌آباد جهت استراحت به این منطقه سفر میکردند.

نادر شاه افشار برای مقابله با دشمنان بویژه دشمنان شمالی و روسها، در مازندران یک کارخانه کشتی سازی دایر کرد و به رونق هرچه بیشتر منطقه افزود.

از دوره فتحعلی شاه قاجار، به منطقه سرسبز و زیبا و دل انگیز مازندران، بعنوان یک منطقه استراحتی تفریحی توجه گردیده و ناصرالدین شاه طی دو سفر دستور تعمیر راه ها و کاروان سراها را صادر کرد.

در دوران سلطنت پهلوی منطقه مازندران مانند سایر مناطق کشور از راههای ارتباطی برخوردار شد و بعلت شرایط محیطی و آب و هوای معتدل، چشم اندازهای زببا نزدیکی اش به تهران، محل استراحت و تفریح قسمت اعظم مردم کشور شد.

شهرستان ساری :

بافت شهری ساری مرکز استان مازندران را به طوس بن نوذر نسبت میدهند که در قرن اول هجری به دست فرخان بن دابویه از ملوک گاوباره تجدید بنا شده است.

مسجد بزرگ ساری اولین بنایی بود که مسلمین توسط ابوالخطیب، نخستین حاکم عباسی طبرستان، در سنه‎ْ140 هجری قمری احداث کردند و سپس در همان مسجد جامع شهر را نیز بنا کردند. بنای این مسجد در زمان هارون الرشید بوسیله یحیی بن یحیی شروع و توسط مازیار بن قارون تمام شد.

ساری بعد از اسپهبدان نیز تقریبا تا به امروز مرکز مازندارن بوده است و فرمانروایان طاهری، زیدی و آل باوند تا سال 635 هجری در آنجا حکومت کرده اند.

این شهر در سال 298 هجری توسط اقوامی که از دریای خزر و سواحل آن هجوم آورده بودند به آتش کشیده شد و در اوایل قرن چهارم در اثر سیل صدمات بسیار دید و خراب شد.

ساری در زمان سلطان محمد خوارزمشاه و نیز بعد از آن، در حمله مغول آسیب دید و در زمان مستوفی، شهر تقریبا ویرانه بود. در زمان شاه عباس اول بناهای مهمی در ساری ساختند. هنگامی که زندیه طبرستان را فتح کردند مرکز طیرستان از ساری به بار فروش (بابل کنونی) منتقل شد.

در دوره آغا محمد خان قاجار مرکز مازندران مجددا از بار فروش به ساری منتقل گردید. زلزله سال 1220 هجری قمری باعث تلفات جانی زیادی شد و شهر بیش از پیش رو به ویرانی نهاد.

در دوران اخیر با عبور راه آهن از کنار شهر و احداث خیابانها و ساختمانهای دولتی بار دیگر ساری رو به آبادانی نهاد و امروزه یکی از شهرهای زیبای استان مازندران و شمال کشور است.

مراکز دیدنی و تاریخی ساری :

مجموعه فرح‌ آباد، برج رسکت، برج سلطان ‌زین العابدین، پارک ‌میرزا کوچک ‌خان، پناهگاه حیات وحش دشت ناز، امامزاده عباس، بنای امامزاده یحیی

شهرستان آمل :

شهر آمل از شهرهای بسیار قدیمی ایران در استان مازندران است. بعضی از مورخان و جغرافی نویسان سابقه‎ْ آن را به دوره پیشدادیان و کیائیان نسبت داده اند.

شهر آمل با توجه به اشیا و سکه هایی که از آن بدست آمده در دوره ساسانی پایتخت یا مرکز آن منطقه بوده است. احتمالا مردم آمل در زمان حکومت مهدی خلیفه عباسی، به دین اسلام گرویدند و بعد از آن بناهای اسلامی در آنجا ساخته شد.

اوایل قرن هفتم حسام الدین اردشیر مرکزیت را از ساری به آمل آورد و قصر خود را در آنجا برپا داشت. در سال 795 هجری قمری امیر تیمور گورکانی آمل و ساری را غارت کرد و فرمان قتل عام ساکنین آنها را صادر کرد و سه قلعه مهم از جمله ماهان سر را با خاک یکسان کرد.

از آن پس آمل رو به ویرانی نهاد. آمل جدید در جوار شمال آمل قدیم بنا شده است و امروزه یکی از شهرهای آباد و زیبای شمال ایران به شمار میرود.

مراکز دیدنی و تاریخی آمل :

قلعه شاهندشت، حمام اشرف آمل، پل دوازده پله، امامزاده ابراهیم، امامزاده عبداله، آب گرم آهن، آب معدنی استراباکو، چشمه آب اسک، آبگرم رینه، آبشار شاهندشت لاریجان، دریاچه ساهون، خانه اربابی

شهرستان بابل:

بابل از شهرهایی است که در دوران اسلامی نیز وجود داشته و به نامهای مامطیران، مامطیر، بارفروش ده، بارفروش و بابل شناخته شده است.

اولین نام این شهر مامطیر بود که در قرن دهم هجری بارفروش ده در محل آن بنا شد و هنگامی که محمد خالد حاکم آن بود بازار و عمارتی در آن بنا کرد. درسال 160 هجری قمری مازیار بن قارن مسجد جامع آن را بنا نهاد که شامل مساجد، عمارت، مدارس، دکاکین، سراها، بیوتات و سایه بود.

بارفروش بعنوان مرکز تجاری بویژه در دوره صفوی از رونق، آبادی، وسعت و گستردگی برخوردار شد. شاه عباس اول فرمان داد باغ ارم را در قسمت جنوبی شهر بنا کنند.

بابل در زمان فتحعلی شاه قاجار نیز اهمیت قابل توجهی پیدا کرد. قبل از انقلاب کبیر روسیه، بابل از طریق بندر مشهدسر (بابلسر) با کشور روسیه ارتباط تجاری داشت و به یکی از مراکز مهم بازرگانی استان مازندران تبدیل شده بود. بابل امروزی شهری آباد و زیباست.

مراکز دیدنی و تاریخی بابل :

کاخ بابل، پل محمد حسن خان، قلعه سلطان محمد طاهر، امامزاده قاسم

شهرستان بابلسر :

بابلسر در قدیم مشهدسر نام داشت. احتمالا این نام از واقعه شهادت امامزاده ابراهیم ابوجواب ملقب به اطهر، برادر امام رضا (ع) که در آنجا مدفون است، اخذ شده باشد.

شهر فعلی بابلسر بیش از صد سال قدمت دارد و در مصب رودخانه بابل استقرار یافته است. این شهر در گذشته بعنوان بندر و مرکز تجارت ایران و روسیه رونق داشت.

هنگامی که تجارت بین ایران و روسیه تقلیل یافت و بنادر ترکمن، نوشهر و انزلی آباد گردید، بندر بابلسر موقعیت خود را از دست داد، ولی در دوران اخیر بیش از نقاط دیگر شمال مورد توجه رضاشاه قرار گرفت و به صورت شهر کوچک، ولی زیبا درآمد که اکنون یکی از بهترین و زیباترین گردشگاهها و استراحت گاههای شمال ایران به شمار میرود.

شهرستان بهشهر :

ناحیه بهشهر که سابقا خرگوران نام داشت توسط شاه عباس خریداری شد و به دستور وی شهری در آنجا احداث شد. ماده دولت اشرف برای تاریخ بنای این شهر در سال 1021 هجری انتخاب شد و شهر جدید، اشرف البلاد نام گرفت که اقامتگاه شاه عباس اول در مازندران بود.

بعد از احداث شهر، شاه عباس چندین هزار گرجی را به شهر اشرف کوچاند. شاه عباس هرگاه به مازندران می آمد اشرف را به دیگر نقاط آن ترجیح میداد. احتمالا اولین گروه نمایندگان سیاسی انگلستان در اشرف البلاد به حضور شاه عباس رسیدند.

اشرف البلاد در اثر جنگهای داخلی حملات ترکمن ها، افاغنه و حملات سپاهیان زند صدمات فراوان دید و به طور مکرر تخریب شد. نادر شاه هنگامی که اعزام جنگ بالزگی ها بود مدتی را در این شهر سپری کرد.

محمد حسن خان قاجار علاقه زیادی نسبت به آن داشت و غالبا در این شهر اقامت میکرد، سکنه این شهر از اقوام مختلف تشکیل شده بود، از جمله مهاجران گرجی که شاه عباس آنها را از قفقاز کوچانده بود، همچنین گروهی از خانواده های طالشی لنگران که از سواحل دریای خزر آمده بودند و جمعی هم از ثات ها که یکی از قبایل ایرانی بود. بهشهر امروزی، شهری زیبا و جذاب است که آثار طبیعی و تاریخی فراوان دارد.

مراکز دیدنی و تاریخی بهشهر :

کاخ صفی آباد، عمارت و باغ صفوی، دریاچه عباس آباد

شهرستان تنکابن :

ناحیه تنکابن قبلا جزو گیلان بود و حد شرقی آن به نمک آبرود میرسید. خرم آباد (شهسوار) حاکم نشین نواحی قشلاقی و دو هزار حاکم نشین ییلاقی آن محسوب میشد. آثار و اشیایی که در ناحیه کلاردشت و تپه های اطراف بر حسب تصادف به دست آمده است، نشان میدهند که این منطقه در دوره های گذشته، آباد و از تمدن ویژه ای برخوردار بوده است.

تنکابن یا شهسوار در گذشته ‌های دور رستمدار هم خوانده میشد. پادوسبانان تا زمان شاه عباس اول حکومت محلی این منطقه را در اختیار داشتند.

از دوران صفویه تا سال 1209 هجری قمری که آغاز سلطنت آغا محمد خان قاجار است، این شهر فیض نامیده میشد. در دوره قاجاری نام آن مجددا تنکابن خواندند.

پس از سقوط قاجاریه و با روی کار آمدن پهلوی اول نام این شهر شهسوار و با وقوع انقلاب اسلامی مجددا تنکابن شد. تنکابن امروزی شهری آباد و دیدنی است که پارک ملی خشکه داران یکی از مکانهای دیدنی این شهرستان میباشد.

شهر چالوس :

چالوس از شهرهای قدیمی استان مازندران است که در جلگه میانی سواحل دریای خزر واقع شده است. نام این شهر در گذشته های دور سالوس یا شالوس بود که در پیرامون آن دو شهر کوچک دیگر به نام کبیره و کچه نیز وجود داشته است.

بعضی از علمای جغرافیانویس، چالوس را از آبادی های طبرستان دانسته اند. محمد بن اویس از امرای دوره تسلط خلفای عرب به دستور خلیفه معتصم به حکمرانی چالوس منصوب شد.

محمد بن اویس خود در رویان (قسمتی از طبرستان) استقرار یافت و پسرش احمد را به حکومت چالوس گمارد. شهر چالوس در زمان حمله امیر تیمور تخریب شد و سپس تا قرن های متمادی به صورت روستایی کوچک درآمد. در دهه اول قرن حاضر با پشتیبانی دولت وقت آرام آرام به صورت شهری سازمان یافته درآمد و امروزه به شهری زیبا با امکانات فراوان جهانگردی تبدیل شده است.

مراکز دیدنی و تاریخی چالوس :

کاخ اجابت، کاخ چای خوران، آبشار اکاپل، آبشار هریجان، پارک جنگلی چالوس، پارک نمک آبرود، دریاچه ولشت، دریاچه سد دریوک، مرداب کندوچال

شهر رامسر :

رامسر که در دامنه جنگل و ساحل دریای مازندران در فضایی سرسبز واقع شده است، از شهرهای قدیمی استان مازندران به شمار میرود. در برخی منابع و متون تاریخی، سابقه و پیشینه آن را حدود ده قرن ذکر کرده اند.

خاندان های بزرگی در شهر رامسر میزیستند که بیشتر آنها از سادات بودند. رامسر پیش از سال 1310 هجری قمری دهی آباد به نام سخت سر بود.

از این سال به بعد تغییرات مهمی در آن صورت گرفت و هم اکنون این شهر تاریخی از بهترین تفرج گاههای شمال ایران بویژه از دیدگاه مسافران و جهانگردان خارجی است. رامسر شهری مجهز و کاملا توریستی است که آبشار رایج ده قلو یکی از مکانهای دیدنی آن میباشد.

شهرستان سوادکوه :

شهرستان سوادکوه که از ترکیب و توسعه فضاهای روستایی مناطق دره ای و کوهستانی شکل گرفته است، از مناظر زیبای طبیعی، اعتدال آب و هوا و پوشش گیاهی انبوه برخوردار است و با توجه به آثار دیدنی و تاریخی پل ورسک، غارهای مختلف، پل شاپور شیرگاه به یکی از کانون های جذب گردشگران تبدیل شده است. طبیعت این شهر کوهستانی و دره ای و بسیار زیباست.

مراکز دیدنی و تاریخی سوادکوه :

محله قدیم آلاشت، قلعه کنگو، برج لاجیم، پل ورسک

شهرستان قائم‌ شهر :

نام قدیم قائم شهر، علی آباد بود. علی آباد دهی بود که بقعه ای داشت و زیارت گاه اهالی اطراف بود. این بقعه تا سال 1326 هجری قمری باقی بود، ولی امروزه اثری از آن نیست، قصری از زمان شاه عباس در آن وجود داشت.

این دهکده قدیمی که با پیوستن آبادی های دیگر به آن، به شهر مبدل شد، در سال 1314 شمسی شاهی نامگذاری شد، در دوره های اخیر مورد توجه قرار گرفت و بصورت شهر صنعتی درآمد.

در برخی از متون تاریخی بین مسیر ساری به آمل از ناحیه ای به نام جمنو یا چمنو نام برده شده است که گفته میشود بعدا به علی آباد، شاهی و فعلا به قائم شهر معروف شده است و ظاهرا قدمت آن به دوران ساسانی یا دوران اسپهبدان طبرستان میرسد.

مراکز دیدنی و تاریخی قائم شهر :

دریاچه گل پل، چنار امامزاده یوسف رضا

شهر محمود آباد :

محمود آباد در گذشته پیش بندر آمل بود و بعنوان یکی از کانون های حمل و نقل کالاهای تجاری ایران و روسیه ایفای تقش میکرد. با توسعه بنادر نوشهر و انزلی از اهمیت آن کاسته شد.

شهر محمود آباد امروزه یکی از شهرهای حاشیه ای دریای مازندران است که از تفرجگاههای ساحلی مناسب به شمار میرود. این شهر به انواع خدمات جهانگردی و گردشگاهی تجهیز شده است که سواحل دریای خزر از مکانهای دیدنی آن محسوب میشود.

شهر نکا :

در داده های متابع تاریخی و جغرافیایی تا دوره قاجار اطلاع دقیقی درباره نکا وجود ندارد، ولی در منابع جغرافیا نویسان قرون اولیه اسلامی از شهری به نام مهربان یا میردان در نزدیکی نکا امروزی یاد شده است.

نکا امروزی از توسعه محله یا روستای تاریخ محله در جنب پلی بر روی رودخانه نکا، طی 70 سال اخیر بوجود آمده است. این شهر به علت عبور راه آهن سراسری و داشتن راه های ارتباطی مناسب، استقرار صنایع چوبی، انبارهای نفت و نیروگاه عظیم برق، به یکی از کانون های توسعه در استان مازندران تبدیل شده است. سواحل زیبا دارد و در نزدیک شبه جزیره میانکاله قرار گرفته است.

مراکز دیدنی و تاریخی نکا :

دریاچه استخر پشت، تالاب لپو پلنگان

شهرستان نور :

نور در گذشته به سولده معروف بود و از قدیمی ترین شهرهای مازندران غربی است. وجه تسمیه نور منتسب به رود نور است که به دلیل زلالی آب و انعکاس نور در آن به این نام خوانده شده است.

شهر نور در زمانهای گذشته به سبب موقعیت طبیعی و سوق الجیشی از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است، وجود قلاع و استحکامات متعدد در این منطقه و کجور، مبین این ادعا است. نور امروزی شهری زیبا و توسعه یافته است.

مراکز دیدنی و تاریخی نور :

کاخ تمیشان، خانه نیما یوشیج، قلعه بلده، آبشار سواسره، غار پیر زن خالی، پارک جنگلی نور

شهرستان نوشهر :

نوشهر که در سابق دهکده ای به نام خواجک یا خواچک بود، به علت وضعیت خاص ساحل و استعداد بندری که محل رفت و آمد کشتی های تجاری بود، مورد توجه خاص حبیب اله خان سردار خلعتبری پدر محمد ولی خان تنکابنی قرار گرفت و روی به آبادانی گذاشت و به حبیب آباد معروف شد.

در سال 1305 بواسطه تغییرات زیادی که در سیمای حبیب آباد بوجود آمد، به ده نو تغییر نام داد و از آن پس با احداث ساختمانها و خیابانهای نوساز و توسعه شهر همراه با گسترش تاسیسات متعدد بندری و احداث اسکله در سال 1318 نوشهر نامیده شد.

مراکز دیدنی و تاریخی نوشهر :

پارک جنگلی سی سنگان، دریاچه خضر نبی، بنای امامزاده طاهر و مطهر

منبع: http://dortina.com/Iran-Tourism/%D8%AC%D8%A7%D8%B0%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86




طبقه بندی: جاذبه های طبیعی و گردشگری (سفر)،

تاریخ : پنجشنبه 14 فروردین 1399 | 12:14 ب.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات

زنجان - آشنایی با جاذبه های گردشگری استان زنجان

استان زنجان که آن را فلات زنجان نیز می نامند، در ناحیه مرکزی شمال غربی ایران واقع شده است.

استان زنجان با هفت استان هم مرز است. این استان از شمال به استان های اردبیل و گیلان، از شرق به استان قزوین، از جنوب به استان همدان، از جنوب غربی و غرب به استانهای کردستان و آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی محدود است.

استان زنجان بر اساس آخرین تقسیمات کشوری، دارای 7 شهرستان، 16 بخش، 16 شهر، 46 دهستان و 981 آبادی دارای سکنه است.

استان مذکور از دو منطقه کوهستانی و جلگه ای تشکیل یافته است. مناطق کوهستانی این استان اغلب دارای قله های مرتفع هستند و در نواحی شمالی شهرستان زنجان، بخشهای مرکزی، طارم علیا، طارم سفلی، ماه نشان، ایلات قاقازان و در غرب و جنوب غربی آن، شهرستان خدابنده (قشلاقات افشار) قرار گرفته اند. سایر نقاط استان را مناطق جلگه ای یا دشتهای آن را در بر میگیرند.

میزان بارندگی در این استان، سالانه 323 میلی ‌لیتر و میانگین تعداد روزهای یخبندان آن در طول سال 115 روز است. حداکثر مطلق دما در شهر زنجان 40 و حداقل آن 29- درجه سانتیگراد ثبت شده است.

فصل سرمای منطقه از اوایل آذر ماه با بارش برفهای پیاپی که سراسر استان و به ویژه ارتفاعات را میپوشاند شروع میشود و معمولا تا اواخر فروردین ماه ادامه دارد. مهمترین بادهای استان مشتمل بر باد سرمه (مه) و باد گرم است.

شهر زنجان :

تاریخ بنای شهر زنجان را با سلطنت اردشیر بابکان همزمان دانسته ‌اند و در آن دوره‌، آن را شهین، یعنی منسوب به شاه می ‌نامیده ‌اند. این نام طی قرون و اعصار به زنگان و سپس به زنجان تبدیل شده است.

در قرون چهارم و پنجم هجری قمری، زنجان به علت داشتن چراگاه ‌های وسیع، مورد توجه قبیله‌ ‌های ترک نژاد قرار گرفت و قبیله های گوناگون ترک در زنجان و نواحی مختلف آن بویژه در چمن سلطانیه، مسکن گزیدند.

در حمله مغول، شهر زنجان و آبادی ‌های اطراف آن آسیب فراوان دید. سپس ایلخانان مغول به این شهر توجه فراوان نشان دادند، مخصوصا سلطان محمد خدابنده در توسعه این ناحیه کوشید.

این شهر در سده های بعد نیز شاهد حوادث و رویدادهای اجتماعی، سیاسی و مذهبی نظیر شورش علی محمد باب، مبارزات ملوک الطوایفی، نهضت مشروطیت، تاخت و تاز فئودالها، درگیری دموکراتهای آذربایجان و ... بوده است.

مراکز دیدنی و تاریخی زنجان :

مسجد جامع زنجان، مسجد میرزایی، مسجد قلایر، کانون قرآن، مسجد اسحاق میرزا، مسجد خاتم، مسجد سلطانی، امامزاده سید ابراهیم، امامزاده موسی، امامزاده یعقوب، کوه ابدال، کوه بابا گیلدر، کوه بلقیس، کوه چال، کوه قبله داغ، کوه لعل کان، کوه سندران، رودخانه قزل اوزن، زنجان رود، ایجرود، چشمه وننق زنجان، چشمه آب گرم آبدال، چشمه آب گرم انگوران، چشمه الله بلاغی، بزینه رود، غار کتله خور گرماب، غارهای داش کسن، غار خرمته سر، غار گلجیک، منطقه انگوران، سد تهام، عمارت ذوالفقاری، بنای رختشورخانه، خانه شهردار، گنبد خرقان، ساختمان استانداری، حصار شهر زنجان، قلعه شمیران، قلعه سانسیر، قلعه اسماعیلیه، روستای شاه نشین، تپه صائین قلعه، روستای شیلا نور، حمام قیصریه، حمام جامی داداش، حمام میربها، پل میربهاء الدین، پل سردار، پل حاج سید محمد، کاروانسرای سر چم، معبد داش کسن

شهرستان ابهر :

منطقه ابهر و مناطق اطراف ابهرود (ابهر چای)، از نخستین زیستگاههای انسانی در ایران است و از پیشینه تاریخی طولانی برخوردار است.

در هزاره دوم پیش از میلاد، دره ابهر رود از رونق قابل توجهی برخوردار بوده است درقرن نهم پیش از میلاد، مادها در این منطقه اتحادیه ای از قبیله‌ های گوناگون را بوجود آوردند که مقر آن در ابهر چای بوده است.

در زمان روی کارآمدن حکومت ایلخانان و انتخاب سلطانیه بعنوان پایتخت، این منطقه به علت برخوردار شدن از شبکه های جاده ای اهمیت ارتباطی قابل توجهی به دست آورد. وجه تسمیه این شهر از واژه پهلوی (اوهر) گرفته شده است.

اوهر به معنای محل بستن آب هاست. جایگاه نخستین خانه های این شهر، تپه ای باستانی به نام تپه قلعه است و در کناره راست ابهر رود جای دارد.

این محل یکی از نخستین زیستگاههای انسانی منطقه زنجان بشمار میرود و حداقل از اوایل هزاره چهارم پیش از میلاد مورد استفاده و محل سکونت جماعت های آغازین بوده است.

مراکز دیدنی و تاریخی ابهر :

بقعه پیر احمد، امامزاده زیدالکبیر، امامزاده محمد، امامزاده ابراهیم، امامزاده اسماعیل، بقعه ملاحسن، مسجد جامع ابهر، مسجد جامع قروه، ابهر رود، بنای چلبی اوغلی، ارگ سلطانیه، روستای ویر، علمدار تپه

شهرستان خدابنده :

شهرستان خدابنده در جنوب شرقی زنجان واقع شده است. در این منطقه ایلات خدابنده لو و افشار با اقوام بومی درهم آمیخته و نژادی را پدید آورده اندکه از نظر تیپولوژی به نژاد موسوم به زنجانی معروف شده است.

شهرستان خدابنده دو شهر تاریخی سهرورد و سجاس را در خود جای داده است. جایگیری جماعت های انسانی و یکجانشینی آنان در این مناطق به اواخر هزاره چهارم و اوایل هزاره پنجم پیش از میلاد مربوط است.

مراکز دیدنی و تاریخی خدابنده :

مسجد جامع سجاس، بقعه قیدار نبی، امامزاده ابراهیم، امامزاده یحیی، خر رود، سجاس رود، روستای سجاس، روستای گرماب


منبع: http://dortina.com/Iran-Tourism/%D8%AC%D8%A7%D8%B0%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%86




طبقه بندی: جاذبه های طبیعی و گردشگری (سفر)،

تاریخ : پنجشنبه 14 فروردین 1399 | 12:13 ب.ظ | نویسنده : کیان آصف | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
تعداد کل صفحات : 29 :: 1 2 3 4 5 6 7 ...
لطفا از دیگر صفحات نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By Slide Skin:.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic